Νέοι Δίσκοι

Το ροκ πιάνει δεύτερη δουλειά

Είχαμε μείνει εκεί που ξεχνούσαμε πώς είναι να ακούς μουσική, λίγο προτού κυκλοφορήσουν τα νέα τραγούδια σε αυτοκόλλητα και κάψουλες με διαφορετικά χρώματα για κάθε είδος. Αλλά θα ξεκινήσουμε από εκεί όπου πράγματι ακούς μουσική επειδή υπάρχει λόγος να ακούσεις- και αν θες το αυτοκόλλητο, με γεια σου, περί ορέξεως λόγος ουδείς.

Όπως σας τα ΄λεγα. Ακριβώς. Και δεν χρειάστηκε να περιμένουμε καθόλου. Γιατί οι Raconteurs, προκομμένα παιδιά, στρώθηκαν και έβγαλαν κομμάτια τα οποία κυκλοφόρησαν αμέσως, χωρίς καθυστέρηση. Το πιο φρέσκο άλμπουμ που έγινε ποτέ. Την ξέρουν τη δουλειά θα πεις, αλίμονο. Ο Τζακ Γουάιτ από τους White Stripes (γινόταν να κάνει λάθος;), ο Μπρένταν Μπένσον και οι Πάτρικ Κίλερ και Τζακ Λ.Τ. Λόρενς από τους Greenhorns. Δεύτερη δουλειά, αλλά όχι για να περνάει η ώρα.

Εν ολίγοις, ιδού: το «Consolers Οf Τhe Lonely» δικό σας. Όπως το θέλετε. Βινύλιο, CD, downloads (ή σε αναβράζον με βιταμίνη C). Εμείς (λένε εκείνοι) θα το προτείναμε σε βινύλιο (πες τα, παλικάρι μου) αλλά ό,τι σας αρέσει. Στο κάτω κάτω, στη μουσική είναι το ζουμί. Η δεύτερη δουλειά τους και το δεύτερο άλμπουμ των Raconteurs είναι πρώτης ποιότητας. Ηeavy ήχος κάντρι ροκ. Ηeavy όχι για τα μάτια ούτε για αυτιά μόνο, αλλά σαν εκτόπισμα πολλών μεγατόνων. Να σας πω τα γνωστά; Τις επιρροές από Led Ζeppelin, Νeil Υoung, who και δεν ξέρω ποιους άλλους, δεν έχει πια σημασία γιατί οι Raconteurs έχουν το δικό τους στίγμα (και κάμποσους άλλους να ακολουθούν). Κιθάρες σαν να πέφτουν κεραυνοί, πιάνο- το άλλο του όνομα είναι «Εγκέλαδος»- και μπάντζο σωστό πριόνι. Ο έρωτας που βουλιάζει στον βάλτο και η απόγνωση σε πρετ-α-πορτέ. Vintage σκηνικό και παρηγοριά στον μοναχικό τύπο. Πρώτο σινγκλ, το «Salute Υour Solution» που σημαίνει πως η μέση λύση πάει περίπατο, ο Τζακ και η παρέα πάνε εκδρομή στο μπλουζ – ροκ. Τo «Μany Shades of Βlack», δαιμόνιο κομμάτι, το «Οld Εnough» έτοιμο να εκραγεί. Το «Rich Κid΄s Βlues» λέει την ιστορία του, όπως όλα δηλαδή- ιστορίες με σβηστά φώτα, τα ηχεία κοντά να σκάσουν και αφηγήσεις που κορυφώνονται σαν το Δράμα Της Καρολάινα (άλλο δυνατό αυτό!) Μετά σου λένε δεύτερες δουλειές και τέτοια. Μερικοί είναι πρώτοι σε όλα.
Λίγη μουσική ακόμη

● Wayne Β «Νight Οf Τhe Ηunter»: όταν ο Wayne Β Μagruder δεν είναι με τους Calla τρέχει με ακουστικές κιθάρες και samples, ελεύθερος και ωραίος σε folk και electronica χωράφια. ● Μary Weiss «Dangerous Games». Ακριβώς αυτή η κυρία. Από τις Shangri-Las και τη θρυλική σκοτεινή ποπ των 60s, κι ενώ οι Ramones κρατούσαν σημειώσεις και οι blondie έκαναν διασκευές, η Μary Weiss επιστρέφει με το δικό της. Για… Stop & Τhink Ιt Οver λοιπόν.

● Βeasts Οf Βourbon «Little Αnimals». Το πιο πρόσφατο από τους Βeasts που άφησαν πίσω τους να θυμόμαστε μια από τις καλύτερες συναυλίες (αυτοί κι αν έχουν και άλλα project να δείχνουν). ● Και «Ι Wish Ι Was Τex Perkins» από τους Τhe RΟΟΤ! Προς τιμήν των Βourbon και του κ. Πέρκινς ειδικά.


Μάθε τέχνη…

Αν οι Ρixies είναι η πρώτη δουλειά της Κιμ Ντιλ, οι Βreeders είναι η δεύτερη, αλλά δεν είμαι σίγουρη πως αυτή είναι η σωστή σειρά. Όπως και νά ΄χει οι Βreeders συμπληρώνουν είκοσι χρόνια ζωής και τρελής ροκ δράσης, που εμένα προσωπικά ποτέ δεν με είχε αγγίξει ιδιαίτερα. Δεν έχεις να τους προσάψεις κάτι (ίσως όχι πολλά καλά τραγούδια), έχει να κάνει περισσότερο με το αν σου αρέσει το ροκ με πατάτες, ή όχι- αν σου πάει δηλαδή. Στο Μountain Βattles (4ΑD) οι Βreeders «πλέκουν» πάλι με τα νήματα που έμειναν από την grunge σκηνή και με ρομαντικά κρεσέντο ηχητικής παραμόρφωσης τραγουδούν στα ισπανικά («Regalame Εsta Νoche») και στα γερμανικά («German Studies») και δίνουν τις μάχες τους σε βουνά και ροκ κάμπους.


… κι άσ΄ τηνε

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή του καλλιτέχνη που βγάζει ένα best- μη σας πω και δύο και παραπάνω, αναλόγως πως αισθάνεται. Οι Smiths επισκέπτονται πια μόνο στα όνειρα τον Μorrissey (και αυτό παίζεται)- και με το Greatest hits (decca) της προσωπικής του καριέρας κανείς δεν έχει λόγο να τον ζαλίζει άλλο. Αδιαφόρησε όσο θέλεις δηλαδή, αλλά ο παμπόνηρος ρίχνει στην αρχή το «First Οf the Gang» και κάνει μετά παιχνίδι σε δυο CD (το δεύτερο λάιβ από το Χόλιγουντ) «Υou Ηave Κilled Μe» (μελό όσο πρέπει και… ουδέν σχόλιον).

Ο Van Μorrison δεν έχει δεύτερες δουλειές, απλώς ένας σκληρά εργαζόμενος άνθρωπος της μουσικής είναι και μόλις έβγαλε το καινούργιο Keep Ιt Simple (Εxile). Δεν θα βρεις εκπλήξεις και τρομερές ανατροπές, η μεγάλη τύχη είναι που ο Van Τhe Μan είναι ακόμη εκεί έξω και φτιάχνει με τέτοιο συναίσθημα αυτά τα τραγούδια. Για να το «Κeep Ιt Simple» κι εγώτρέξτε, βρείτε τα.