Περιπέτεια στο αεροδρόμιο

Ο κ. Λεωνίδας Ζ. Κωστάλας περιγράφει το πάθημά του κατά τον έλεγχο στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος»:

«Χαμογελώντας, πέρασα αγέρωχος την πύλη της κρίσεως! Είχα φροντίσει να βγάλω τη ζώνη μου, τα γυαλιά μου, τα κέρματα, το ρολόι, κάθε μεταλλικό αντικείμενο τέλος πάντων όπως ασημόχαρτα, καραμέλες, συσκευασμένα αρωματικά χαρτομάντιλα, καρφίτσες, βέρες, σκουλαρίκια, καθετήρες για τη σακουλίτσα των ούρων (!), σουγιάδες, νυχοκόπτες, μεταλλικές αγκράφες, μεταλλικά κουμπιά, φερμουάρ, βηματοδότες κ.λπ. κ.λπ.

Ακριβώς με τα ίδια ρούχα, εσώρουχα, παπούτσια, χτένισμα, είχα περάσει πριν από δύο μέρες από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ ερχόμενος στην Ελλάδα. Η ολλανδική πύλη έκανε ΄΄μπιπ΄΄, με πλησίασε ο υπάλληλος ελεγκτής και κατευθείαν παρατήρησε τη μικρή μεταλλική αγκράφα στα παπούτσια. Την ήλεγξε με την ηλεκτρονική παλάμη (αυτό το ηλεκτρονικό αντικείμενο που μοιάζει με ρακέτα) και τέλος.

Εδώ όμως, στο Ελ Βενιζέλ, τα πράγματα πήραν άλλη τροπή. Προφανώς εκείνη την ημέρα ο George είχε στείλει σήμα για πιθανό τρομοκρατικό κτύπημα στον ελλαδικό χώρο. Η ελληνική πύλη, αψόγως λειτουργούσα, έκανε και αυτή ΄΄μπιπ΄΄ στο πέρασμα της μικρής αγκράφας. Ο αντίστοιχος Έλλην ελεγκτής της ιδιωτικής εταιρείας… security (ασφάλεια, στα αρχαία ελληνικά) εφόρμησε, με διέταξε να σηκώσω τα χέρια ψηλά κι ευθύς άρχισε να με χουφτώνει όπου δει! Ε, η αντίδρασή μου ήταν ανάλογη: τον χούφτωσα κι εγώ όπου μπορούσα! Έγινε το Ελ Αλαμέιν στο Ελ Βενιζέλ. Τα όσα πανέμορφα έλαβαν χώρα δεν θέλω να τα αναφέρω κουράζοντάς σας».