Κλωνοποίηση ευγενών δούλων

Η μέθοδος επιλογής στελεχών σε πολυεθνική εταιρεία είναι το θέμα του έργου «Η μέθοδος Γκρόνχολμ»
Όταν ακούς για Ασφαλιστικό, όταν ρωτάς, απορείς, τρέμεις, απελπίζεσαι μπροστά στο ενδεχόμενο φάσμα να δεις τα γηρατειά σου, τις αρρώστιες σου, τα ατυχήματά σου, τις επαγγελματικές και εργασιακές σου σχέσεις να διασαλεύονται, να απειλούνται, υψώνεται μπροστά σου ένα τείχος σαν μεγάλος βραχνάς που σε πλακώνει και αυτό κοινωνικά ονομάζεται Ανασφάλεια και ψυχολογικά, ψυχιατρικά κατάθλιψη, άγχος κ.λπ.

Η σταθερή δουλειά που σού εξασφαλίζει έστω και το μίνιμουμ της επιβίωσης είναι ένας παράγοντας ισορροπίας ψυχικής, οικονομικής, οικογενειακής. Όταν αυτή η σταθερότητα κλονίζεται, απειλείται και όταν εκλείπει τότε αρχίζουν τα βάσανα, τα αδιέξοδα, τα άγχη, η απελπισία, η κατάθλιψη. Και τότε, με την έλλειψη των στοιχείων της ισορροπίας ο άνθρωπος που μένει χωρίς έρεισμα γίνεται καχύποπτος, εχθρικός, επιθετικός, δείχνει ψάχνοντας τους εχθρούς ή τα αίτια της κακοδαιμονίας του ή, στην απελπισία του, τα κατασκευάζει. Άλλοτε πάλι για να εξασφαλίσει έστω τα στοιχειώδη μέσα διαβίωσης καταφεύγει σε αναξιοπρεπείς συμπεριφορές, προσφέρεται προς εκμετάλλευση, γίνεται διαθέσιμος για κάθε χρήση. Ταπεινώνεται, αυτοοικτίρεται, συχνά προδίδει αξίες, αγάπες, συγγένειες, ιδέες. Έχω δει κυρίως στις ασιατικές και βορειοαφρικανικές χώρες, επαίτες, ανέργους, να αυτοεξευτελίζονται, να αυτοποδοπατούνται, χωρίς ίχνος, δημόσια, στοιχειώδους αξιοπρέπειας για ένα σεντ. Ούτε τον οργισμένο, επιθετικό συνάνθρωπο ούτε τον εξουθενωμένο, ταπεινωμένο και καταφρονεμένο μπορείς να κατηγορήσεις. Και οι δύο ακραίες κατηγορίες, ιδιαίτερα στον σύγχρονο απροσωποποιημένο κόσμο, είναι συνήθη προϊόντα των μηχανισμών του οικονομικού συστήματος, όποιου, του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και του ακραίου κρατισμού.

Το σύστημα, όποιο, εξουθενώνει, ταπεινώνει, αλλοτριώνει και συντρίβει, συνθλίβει. Και το σύστημα έχει μελετήσει και έχει συγκροτήσει με επιστημονικούς τρόπους, ώστε να παίρνει ακριβή και χρήσιμα γι΄ αυτό προϊόντα, μεθόδους προσέλκυσης, εκμαυλισμού, ξεζουμίσματος, εξουθένωσης και ισοπέδωσης.

Η ψυχολογία της εργασίας, της αγοράς, της ερωτικής συμπεριφοράς συχνά συνδυάζονται και με πολύπλοκες διαδικασίες αποσπούν από τον απροστάτευτο άνθρωπο τη συγκατάθεσή του, τη διαθεσιμότητα των επιδιώξεών του, τις επιθυμίες του, των άμεσων ή απώτερων αναγκών του.

Ένα ωραίο γυναικείο γυμνό κορμί, μια ερωτική προχωρημένη περίπτυξη χρησιμοποιείται πλειστάκις ως δόλωμα για να «ποθήσεις» ένα αυτοκίνητο και ένα υπέροχο ορεινό ή εξωτικό τοπίο αμέριμνης φυσικής ζωής για να αναζητήσεις την πλησιέστερη τράπεζα να καταθέσεις τα χρήματά σου, ενώ σού δημιουργείται η πεποίθηση ότι σού κάνουν χάρη με το να εκμεταλλεύονται την προκοπή σου!

Κι αυτά θα πείτε είναι γνωστά. Όλοι έχουμε τις ανασφάλειες ενός ναρκοθετημένου πλέον βίου.

Η ανεργία ή η απειλή της, τα μειωμένα εφόδια βίου για να αντιμετωπίσεις το γήρας και τα συνάδοντα μ΄ αυτό φάλτσα. Να όμως που στα απάνω στρώματα, στον χώρο των γιάπις, των τεχνοκρατών, του λεγόμενου στελεχιακού προσωπικού των πολυεθνικών εταιρειών που φαίνεται να κυβερνούν πλέον πλήρως τη ζωή μας, οι χρηματιστές, οι μάνατζερ, τα διευθυντικά στελέχη, οι πολύφερνοι και συχνά χαρισματικοί ντίλερ, οι ίδιοι εκείνοι που συντάσσουν τα τεστ που εξουθενώνουν τους προσφεύγοντες για εργασία εργάτες, τεχνίτες, υπαλλήλους κ.λπ. υποχρεώνονται επίσης από το σύστημα να περάσουν μέσα από τους κλιβάνους, τους φούρνους, τα πιεστήρια και τις επώδυνες δοκιμασίες όπου η προσωπικότητα τσαλαπατιέται, η αξιοπρέπεια μηδενίζεται και συχνά το επαγγελματικό θράσος και η αλαζονεία των προσόντων γελοιοποιείται. Είτε θυρωρός σε μεγάλη εταιρεία επιθυμείς να προσληφθείς είτε νυχτοφύλακας σε πολυκατάστημα είτε αποκλειστική νοσοκόμα σε άσυλο ανιάτων είτε διευθυντής πωλήσεων σε πετρελαϊκή πολυεθνική είτε ειδικός στο λογισμικό χρηματιστηριακού γραφείου είτε μάνατζερ τραπεζικού κολοσσού, διαφημιστικής εταιρείας ή αλυσίδας τυποποιημένων προϊόντων εισαγωγής, θα περάσεις σκύβοντας από τα καυδιανά δίκρανα της εξουθενωτικής και ταπεινωτικής ιεράς εξέτασης των ψυχολογικών μάτριξ. Σε αθώους για το σήμερα καιρούς στη δεκαετία του ΄50 στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών «δίδασκε» ψυχολογία ο αλήστου μνήμης καθηγητής εκ δημοδιδασκάλων ελέω Μεταξά, Σακελλαρίου. Αυτός λοιπόν είχε αναλάβει, επ΄ αμοιβή βέβαια από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, να συντάσσει τα τεστ νοημοσύνης για την επιλογή των εφέδρων αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού. Είχε προσαρμόσει στα καθ΄ ημάς τη μέθοδο νοημοσύνης Μπινέ (sic) και χρησιμοποιούσε ως πειραματόζωα ελέγχου τους

ΙΝFΟ

«Η μέθοδος Γκρόνχολμ»: Στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν- Υπόγειο. (Πεσμαζόγλου 5, τηλ. 210. 3228706)

φοιτητές του. Εκτός των άλλων είχε συντάξει και ερωτηματολόγια σταθμισμένα τα οποία ονόμαζε «τεστ Ηθικής και Νοημοσύνης». Υποχρεωνόμαστε για να πάρουμε υπογραφή να προσέλθουμε στις εξετάσεις να του παραδώσουμε τρειςτέσσερις εφαρμογές του τεστ σε ανθρώπους του περιβάλλοντός μας. Άντε τώρα χωρίς να γελοιοποιηθείς να ρωτάς τη μάνα σου ποια καλή πράξη έκανε σήμερα ή τι γνώμη έχει για την άνευ γάμου συμβίωση ενηλίκων!

Και μ΄ αυτό το σύστημα επιλογής έστελναν αξιωματικούς στην Κορέα και βέβαια στη Μακρόνησο! Αφελώς ερωτώ: υπάρχουν και σήμερα ανάλογα τεστ; Άραγε σαν αυτά με τα οποία οι Αμερικανοί επιλέγουν τους βασανιστές στο Ιράκ;


Τραύματα, απωθημένα και τικ

Το έργο είναι αριστοτεχνικά γραμμένο αλλά για τα ελληνικά όχι πρωτότυπο. Μιλάω για τεχνική γραφής. Τα τέσσερα συνεχώς επί σκηνής πρόσωπα και η μέσω συγκρούσεων συνεχείς ανατροπές και αποκάλυψη θυμίζει τα παλιότερα δικά μας ανάλογα τετραπρόσωπα έργα «Δάφνες και Πικροδάφνες» των Κεχαΐδη-Χαβιαρά και «Ο φονιάς» του Ευθυμιάδη, αλλά και το τριτοπρόσωπο «Η γυναίκα του Λωτ» του Ποντίκα. Η μετάφραση στρωτή, θεατρική είναι των Τσατσαρώνη- Καραμίχου, τα σκηνικά (ψυχρά πολυεθνικά γραφεία) του Γιώργου Γαβαλά, η μουσική του ανερχόμενου Γασπαράτου, οι φωτισμοί του Παυλόπουλου.

Ο Διαγόρας Χρονόπουλος έστησε μια εκπληκτική σε ρυθμούς και ανατροπές παράσταση και δίδαξε τους ρόλους έτσι ώστε αναδύθηκαν χαρακτήρες, ακόμη και τραύματα, απωθημένα και τικ. Εύγε.

Οι τέσσερις ηθοποιοί κεντάνε λεπτομέρειες. Ο Καραμίχος έχει προσόντα για προχωρημένες συνθέσεις, ο Λαγούτης διαθέτει μια σκηνική ενδιαφέρουσα μελαγχολία χωρίς μελοδραματικές σκιές, ο Σαπουντζής άλλη μια φορά αναδεικνύει τις συνθετικές του δυνατότητες και το πηγαίο μαύρο του χιούμορ. Η Βίκυ Παπαδοπούλου είναι σκηνικά χαρισματική, έχει έξοχο γκελ, στέρεα τεχνική και μια ιδιότυπη σαγήνη.

ΥΓ: (1) Το ότι το «Θέατρο Τέχνης» πέρασε σε μία άλλη εποχή εντοπίζεται στην προέλευση των τεσσάρων ηθοποιών. Μόνον ο Λαγούτης είναι απόφοιτος της Σχολής του Κουν. Οι άλλοι τρεις προέρχονται από τις Σχολές του Εθνικού, της Βεάκη και του Θεοδοσιάδη.

Μιγαδικοί καιροί!

ΥΓ: (2) Πριν από πολλά χρόνια είχε ανέβει στο Εθνικό Θέατρο το έργο ανάλογης αλλοτριωτικής διαδικασίας «Η κρεατομηχανή» του Βασίλη Ανδρεόπουλου.


Η γάτα και το ποντίκι

Χρειαζόταν αυτός ο μακρύς πρόλογος για να αναφερθώ σ΄ ένα συνταρακτικό έργο που παίζεται στο υπόγειο «Θέατρο Τέχνης».

Συγγραφέας Καταλανός, ο Τζόρντι Γκαλθεράν, ο τίτλος: «Η μέθοδος Γκρόνχολμ». Θέμα: η μέθοδος επιλογής ανώτερων στελεχών σε μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Τι Καταλωνία, τι Γλασκώβη, τι Οχάιο, τι Καλκούτα, Χονγκ Κονγκ, Λίβανος, Αθήνα και τώρα Σόφια, Σκόπια και Τίρανα.

Πρότυπο της μεθόδου: η γάτα και το ποντίκι, ο βόας και το βόδι, ο σκορπιός και η φτέρνα, το δόλωμα και ο σπάρος. Τρεις άνδρες και μια γυναίκα αλληλοσπαράζονται, υποκρίνονται, ταπεινώνονται, γλείφονται, φτύνονται, υπονομεύονται και γελοιοποιούνται για μια θέση υψηλόμισθου στελέχους. Το σατανικό σχέδιο έχει και κανόνες. Από την αρχή δηλώνεται πως κάποιος από τους τέσσερις (ποιος;) είναι ο εντεταλμένος εξεταστής.

Δείτε το για να αναγνωρίσετε γιατί τόση έπαρση, τόσος σαδισμός αργότερα στα στελέχη που με τέτοιον απάνθρωπο τρόπο έχουν επιλεγεί. Μετατροπή του μαζώχου σε σαδιστή.