Η μυρωδιά του χρήματος

Γράφει ο Ρeter Αckroyd στο κεφάλαιο για τις μυρωδιές του Λονδίνου: «Η διαφορά ανάμεσα στη μυρωδιά και στη μη μυρωδιά στο Λονδίνο ορίζεται από το χρήμα. Το χρήμα είναι άοσμο.

Στην πόλη των χρηματιστικών οίκων, η φτώχεια βρωμάει». Θυμάμαι αυτό το απόσπασμα ενώ πίνω καφέ στο Liverpool Street, στο City of London, αλλιώς η «Πόλη του Χρήματος»: η οικονομική και χρηματιστηριακή καρδιά του Λονδίνου και του κόσμου. Οι ουρανοξύστες εδώ πέρα σπάνε την αρχιτεκτονική και την οικειότητα του υπόλοιπου Λονδίνου. (Τόσο πολύ που έκαναν και τον πρίγκιπα Κάρολο να θυμώσει). Το χρήμα μπορεί να είναι άοσμο, δεν είναι όμως… αναίσθητο. Το καταλαβαίνεις από τους κύριους τίτλους των ε φημερίδων: «Χρεοκοπούν οι τράπεζες στην Αμερική. Πανικός στο Λονδίνο». Αιτία είναι η βαρύτατη κρίση που έχει «χτυπήσει» τα στεγαστικά δάνεια και απειλεί με κραχ την παγκόσμια αγορά. Οι εφημερίδες την περιγράφουν ως τη χειρότερη κρίση της Ιστορίας. Αυτή τη φορά η πηγή του παγκόσμιου άγχους είναι το σπίτι: το σύμβολο της θαλπωρής και της επιστροφής στο γνωστό. Το ταξιδιωτικό σακίδιο και το σπίτι έχουν γίνει σήμερα σύμβολα άγχους και φόβου. Το ένα συμβολίζει την απόδραση στο άγνωστο. Το άλλο την επιστροφή στο γνωστό. Και τα δύο τα φοβόμαστε…

ΥΓ: Ευχαριστώ θερμά το Βρετανικό Συμβούλιο για την πρόσκληση και τη φιλοξενία στο Λονδίνο.