[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ο απών Πρωθυπουργός

Ότι ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του δεν έχουν τη συνήθεια να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι μάλλον γνωστό. Όπως είπε πρόσφατα Βρετανός διπλωμάτης, «ακούμε τη φωνή του κ. Καραμανλή στα ευρωπαϊκά όταν πρόκειται να λάβει χρήματα από τα κοινοτικά ταμεία ή όταν συζητείται κάτι για την Τουρκία ή τα Σκόπια».

Στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, άλλωστε, ενδεχομένως να μην είχε και τίποτε να πει- η Ελλάδα έχει τις χειρότερες επιδόσεις στην Ένωση των 27 όσον αφορά τις προσπάθειες να «ισοσκελισθεί» το Σύμφωνο Σταθερότητας από κάποιες κοινωνικές πολιτικές που θα διασφαλίσουν απασχόληση και ανταγωνιστικότητα. Όσον αφορά την οικονομία της, είναι να απορεί κανείς πώς εγκρίθηκε το Πρόγραμμα Σταθερότητας 2008- 2010, όταν η Κομισιόν στην ανάλυσή της αναιρεί όλους τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης και λέει ορθά κοφτά πως και τα δημοσιονομικά είναι σε σαθρό έδαφος και το πρόγραμμα δεν μπορεί να τηρηθεί χωρίς πρόσθετα μέτρα.

Όλα τα παραπάνω, όμως, δεν δίδουν στον Πρωθυπουργό- στον οποιονδήποτε Πρωθυπουργό- το δικαίωμα να μην είναι συνεπής στις θεσμικές του υποχρεώσεις προς την Ένωση (δεν είναι και πολλές, εξάλλου). Και μία από αυτές είναι να παρίσταται αυτοπροσώπως στις συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και όχι να πηγαίνει με μια ή μιάμιση ώρα καθυστέρηση, όπως έκανε την περασμένη Παρασκευή, αφήνοντας τη θέση της Ελλάδας κενή την ώρα που και οι 26 άλλοι εταίροι ήταν συνεπείς. Μπορεί η συνεδρίαση να ήταν πληκτική, αλλά η πλήξη είναι κοινή και για την κ. Μέρκελ και για τον κ. Σαρκοζί και για τον κ. Καραμανλή.

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, δεν θα πρέπει να απορούμε όταν ο πρόεδρος της Κομισιόν κ. Μπαρόζο ή ο Βρετανός Πρωθυπουργός κ. Μπράουν, δεν βρίσκουν χρόνο να ακούσουν τα ελληνικά επιχειρήματα για τα Σκόπια.