Τσιγγάνικη φλόγα

Κιθάρες, βιολιά και ένα σκοτεινό, ατμοσφαιρικό τσιγγάνικο συναίσθημα. Το σκηνικό, γύρω από αυτά, είναι τζαζ, σαγηνευτική τζαζ και σουίνγκ. Λίγο πιο κάτω- στο ίδιο φόντο πάντα – συναντιέται και το ακορντεόν με το κλαρινέτο. Ο θρύλος του Ντιάνγκο Ρέινχαρντ κρύβεται σε κάθε γωνιά της Gypsy Jazz σχολής, αυτό είναι σίγουρο, όπως και το ότι πολλοί μουσικοί- και πριν από αυτόν, από την αρχή της δεκαετίας του ΄30 ακόμη- ανακάτευαν κάπως έτσι τις εμπνεύσεις τους. Δεν διάβαζαν νότες, μάθαιναν να παίζουν απομνημονεύοντας τεχνικές, στη Γαλλία κυρίως, όπου τοποθετούνται οι ρίζες αυτής της μουσικής και όπου ξεκινούσε ένας τολμηρός μουσικός διάλογος που φτάνει έως εδώ. Την ιστορία, λέει με μουσική η τετραπλή κυκλοφορία «Gypsy Jazz»- της «proper», που μας έχει συνηθίσει σε πολύ καλές ανθολογίες- όπου δίνουν χρώμα στους ιδιαίτερους αυτούς ήχους, εκτός από τον Ρέινχαρντ, και άλλες προσωπικότητες (όπως οι Ανρί Κρολά, Σαράν Φερέ και άλλοι) με τσιγγάνικη φλόγα και τζαζ μυαλά.