ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΤΥΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ

Ιστορικά πρόσωπα μεταξύ των χαρακτήρων· γλωσσική ποικιλία ανάλογη με την ιδιότητα των ηρώων ή την εποχή·λέξεις και εκφράσεις σλαβομακεδόνικες, σέρβικες, ρώσικες ή αγγλικές· μείξη πολλών διαφορετικών στυλ αφήγησης (από το λυρικό ώς το αγοραίο, από τη μαρτυρία ώς τον εσωτερικό μονόλογο, από το χρονικό ώς τον μύθο)· εισαγωγή του υπερβατικού στοιχείου· μετατόπιση της αφηγηματικής γωνίας και πέρασμα από το τρίτο πρόσωπο του παντεπόπτη αφηγητή, στο πρώτο της πολυπρισματικής προσέγγισης, ή στο δεύτερο του αναστοχασμού (πάνω στο παρελθόν και πάνω στη λογοτεχνία)… Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ έχει αναζητήσει μια μορφή που να υπηρετεί λειτουργικά τη σύνθετη προβληματική τού καινούργιου του μυθιστορήματος και να κρατά τον αναγνώστη σε πυρετώδη εγρήγορση. Έτσι που η λογοτεχνική του πρόταση από άποψη αισθητικών επιλογών αναδεικνύει τη βαλκανική ιδιαιτερότητα και ταυτόχρονα σχολιάζει το πώς βλέπει η Δυτική Ευρώπη αυτήν την ιδιαιτερότητα. Όλοι αυτοί οι τρόποι, που τους συναντάμε και στη μεταμοντέρνα λογοτεχνία, δεν είναι λοιπόν μια μανιέρα, και το Τι ζητούν οι βάρβαροι δεν είναι ένα εγκεφαλικό έργο. Έχει καταφέρει αντιθέτως να δαμάσει το πραγματολογικό και ιδεολογικό υλικό του έτσι ώστε να διαβάζεται με μεγάλη απόλαυση.