Σκηνικό θεάτρου σε υψόμετρο 1.100

Αυτό το σημάδι στον χάρτη είναι πολύ αναγνωρίσιμο. Πέτρινα σπίτια, ελληνοράπτες, γέροντες με παραδοσιακές στολές και μια πλατεία σαν σκηνικό θεάτρου. Το Μέτσοβο σκαρφαλώνει στην Πίνδο και μετράει τον χρόνο με τη δική του κλεψύδρα.
Δεκάδες γέροντες κάθονται γύρω από την πλατεία με τις γκλίτσες ανά χείρας, κάποιοι μάλιστα φορούν παραδοσιακές στολές. Όχι, δεν είναι τουριστική καρτ ποστάλ, είναι το κέντρο του μετσοβίτικου μικρόκοσμου με τα τυροπωλεία, τα εστιατόρια-ξενοδοχεία και το «δάσος» με τις ταμπέλες, απ΄ όπου θα περάσετε πολλές φορές. Οι ντόπιοι μαζεύονται και σχηματίζουν πηγαδάκια στη σκιά των πέτρινων κτισμάτων με το σταχτί χρώμα. Από παντού ξεχωρίζει ο ναός της Αγίας Παρασκευής με το θηριώδες καμπαναριό και το ξυλόγλυπτο τέμπλο των καλύτερων ταλιαδόρων (ξυλογλυπτών) του Μετσόβου. Ο δρόμος μέχρι την εκκλησία είναι λίγο ανηφορικός και μάλλον θα κάνετε μια στάση στο καφενείο «Διεθνές» της πλατείας. «Γκίνε βίνετου, φτσόρι», σας χαιρετούν, δηλαδή «καλώς ήλθατε παιδιά», στα βλάχικα! Η κουτσοβλάχικη γλώσσα χρησιμοποιείται παράλληλα- και μόνο προφορικά- με την ελληνική και αποτελεί ένα νεολατινικό ιδίωμα, γνωστότερο με τον νεολογισμό «αρουμανική».

Το τσίπουρο πάει κι έρχεται, ο καφές είναι ζεστός, μια ηρωική ξυλόσομπα ανάβει (παρ΄ ότι Μάρτιος) και ο ιδιοκτήτης Τριαντάφυλλος λύνει τις απορίες για το Μέτσοβο με τους 3.000 κατοίκους, με τα γεμάτα σχολεία, τις βιβλιοθήκες, την πινακοθήκη, τις τράπεζες, τους πολλούς ξενώνες και το πρότυπο συνεδριακό κέντρο.

Το ζωντανό χωριό περιβάλλεται από συνεχόμενα ψηλά βουνά όπως το Περιστέρι, ο Ζυγός, η Κατάρα, το Μαυροβούνι, το Καρακόλι και το βουνό Κύρου, ενώ από το 1430 έτυχε ειδικών προνομίων- μάλιστα μαζί με τα γύρω χωριά αποτέλεσε μια μορφή ομοσπονδίας, μια αυτόνομη πολιτεία μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία! Εκείνη την περίοδο το Μέτσοβο έγινε σημαντικό βιοτεχνικό, εμπορικό και οικονομικό κέντρο. Σήμερα προσπαθεί πεισματικά να διατηρήσει την ταυτότητά του και είναι πολύ δημοφιλές ως ταξιδιωτικός προορισμός.

Τα Σαββατοκύριακα, αυτοκίνητα και πούλμαν καταφθάνουν στο κέντρο του Μετσόβου για μια ολιγόωρη περιήγηση στα μοναστήρια και τα άλλα αξιοθέατα και στη συνέχεια οι περισσότεροι διανυκτερεύουν στο Περτούλι και στην Καλαμπάκα. Πολλοί απ΄ τους επισκέπτες μπαίνουν στο Αβερώφειο Πάρκο για μια βόλτα. Ο χώρος αποτελεί μια μικρογραφία της Πίνδου, με όλα τα είδη των δέντρων που συναντά κανείς στην επιβλητική οροσειρά, ενώ το εικονοστάσι του Αγίου Γεωργίου έχει τη δική του ιστορία: όταν το 1840 ο Γεώργιος Αβέρωφ έφευγε για τη Σμύρνη, μέχρι τούτο το εικονοστάσι τον συνόδευσε η μητέρα του. Τότε εκείνος έκανε ένα τάμα και αυτό έπειτα από πολλά χρόνια τηρήθηκε προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου, με την επισκευή της εκκλησίας και τη δημιουργία του πάρκου. Η δική σας επόμενη στάση θα γίνει στο Τυροκομείο του Ιδρύματος Τοσίτσα (αφού πρώτα βάλετε βενζίνη σε… ξυλεπένδυτο πρατήριο καυσίμων στην έξοδο του Μετσόβου), μια πρότυπη μικρή μονάδα παραγωγής με σύγχρονο εξοπλισμό. Εκτός από το καπνιστό μετσοβόνε, τη μετσοβέλα και την γραβιέρα, εδώ παρασκευάζουν και το κατσικίσιο τύπου Σεβρ.

Προλαβαίνοντας ακόμη το φως της μέρας και ακολουθώντας τις ταμπέλες, θα κατεβείτε προς τη Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου στους πρόποδες του βουνού Ζυγός. Το τοπίο γύρω από τον Άραχθο είναι ασύγκριτο, με έναν νερόμυλο, έναν καταρράκτη και μια θάλασσα από πεσμένα κίτρινα φύλλα. Τελευταία στάση θα γίνει στην Πινακοθήκη Ε.Αβέρωφ με έργα Ελλήνων καλλιτεχνών, ενώ στο Λαογραφικό Μουσείο του Ιδρύματος Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα θα δείτε όλα τα κομμάτια της εσωτερικής διακόσμησης των κατοικιών του Μετσόβου. Το ανοιξιάτικο ψιλόβροχο αρχίζει και πιο πέρα, η προτομή του Αβέρωφ, δεν πτοείται από τις καιρικές συνθήκες. Μετά την απαραίτητη επίσκεψη στη Μονή Αγίου Νικολάου, φεύγετε και μέχρι τα Γιάννινα απλώνεται μια θάλασσα από σύννεφα. Η διαδρομή με το αυτοκίνητο θα είναι το πιο ιδιότυπο «σερφάρισμα» που έχετε κάνει.