[ ΑΙΧΜΕΣ ] Απορία

ΣΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ενδιαφέρουσα χθεσινή συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Σκανδαλίδης θέτει ως όρο για την ανάκαμψη του Κινήματος να αναδειχθεί, με τη συνδρομή όλων των στελεχών του, ο Γιώργος Παπανδρέου ως «δυνάμει αυριανός πρωθυ- πουργός». Ταυτόχρονα, θεωρεί ότι «ο στόχος είναι αδύνατο να επιτευχθεί μέσα από ένα αρχηγικό ΠΑΣΟΚ» και ότι η συλλογική ηγεσία αποτελεί «αδήριτη ανάγκη». Ο πρόεδρος του κόμματος εμφανίζεται εγκλωβισμένος σε έναν κύκλο «μαθητευόμενων μάγων» που ασκούν «απολίτικη διεύθυνση».

Τι πρέπει να γίνει για να μη μετατραπεί ο Γιώργος Παπανδρέου σε Σοφοκλή Βενιζέλο, όπως θέλουν «κάποιοι»; Για να γίνει Παπανδρέου ο Παπανδρέου χρειάζεται να εγκατασταθεί στη Χαριλάου Τρικούπη η συλλογική ηγεσία, αποτελούμενη από «ένα γόνιμο μείγμα παλαιών και νέων στελεχών». Και ποιος θα τα επιλέξει; Μα ο ίδιος ο Γιώργος «με την έγκριση του Συνεδρίου». Συνεπώς, κατά τον Σκανδαλίδη, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πάψει να είναι αρχηγικό μόνο με απόφαση του αρχηγού του. Αφετηρία της συλλογικότητας θα είναι μια αρχηγική πράξη. Ο τέως γραμματέας αποθέτει βαρύ φορτίο στους ώμους του αρχηγού. Η στήριξη των άλλων εξαρτάται από τον ίδιο. Άρα, η ευθύνη των άλλων περιορίζεται. Τότε, όμως, γιατί «είναι όλοι συνένοχοι για την κρίση»; Και πώς συμβιβάζεται η περιορισμένη ευθύνη ή η ευθύνη κατ΄ απονομήν που θα τη διαδεχθεί, με τη γνήσια ηγετική συλλογικότητα; Προσωποποιώντας τη θεμελιώδη λειτουργική αντίφαση του ΠΑΣΟΚ, ο Σκανδαλίδης την ανάγει σε πραγματική απορία.