ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΤΟΥ ΩΜΟΥ ΣΕΞ

Ο μύθος είναι σε αρκετά σημεία αφελής και απλουστευτικός. Δεν υπάρχουν χαρακτήρες, μόνο διαγράμματα προσώπων με αμιγή φυλογενετικά χαρακτηριστικά. Το ταλέντο της Λέσινγκ σώζει το εγχείρημα από το να καταλήξει φεμινιστική μπροσούρα ή κενό σχήμα. Παρά ταύτα, ένας Βρετανός κριτικός επεσήμανε ότι ο αχρονικός μύθος, αν ελεγχθεί με προσοχή, τοποθετείται σε σαφές ιστορικό πλαίσιο. Ο τρόπος που συγκρούονται τα δύο φύλα ανήκει στη δεκαετία του 1950. Η προγενέστερη μητριαρχία εμφανίζει ισχυρά χαρακτηριστικά της βικτωριανής εποχής. Συμφωνώ με την παρατήρηση. Το αποτέλεσμα είναι η σμίκρυνση της εμβέλειας του μύθου. Μια τελευταία παρατήρηση: στη λογοτεχνία, οι πιο δύσκολες σκηνές είναι αυτές του ωμού σεξ. Οι γλωσσικές επιλογές του συγγραφέα δηλώνουν όχι απλώς την αισθητική του, αλλά τη συγγραφική και γλωσσική ιδεολογία του. Το τι λέξεις θα χρησιμοποιήσει κανείς για να αποδώσει τα μέρη του σώματος και τη σεξουαλική δράση έχει τη σημασία του. «Έμβολα», «αυλοί», «σχισμές». Η μεγάλη κυρία της πεζογραφίας, σ΄ αυτό το κρίσιμο σημείο, άντλησε από τα πανίσχυρα κλισέ. Κρίμα.