Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Το δαιμόνιό μας παραμένει αλάνθαστο:

κανένα πρόβλημα δεν πρέπει να λυθεί. Είναι ο μόνος τρόπος να μη διαψευσθούμε ποτέ και ο μόνος τρόπος να μη φορτωθούμε καινούργια προβλήματα, γιατί ως γνωστόν ζωή χωρίς προβλήματα δεν υπάρχει- άλλη σοφία κι αυτή.

Ποιοι θα διορίζονται στο Δημόσιο και ποιοι δεν θα διορίζονται στο Δημόσιο- ζήτημα που έλκει την καταγωγή του από την εποχή του στρατηγού Μακρυγιάννη. Πόσα Ταμεία θα υπάρχουν και πόσα θα συγχωνευθούν;αυτό το θυμάμαι από τον πατέρα μου. «Άνω Μακεδονία», «Κάτω Μακεδονία» ή «Νέα Μακεδονία»;- αυτό είναι πιο πρόσφατο, όλα αυτά τα χρόνια όμως καταφέραμε να το αφομοιώσουμε και αυτό.

Γιατί όλοι αυτοί, οι αφελείς, δεν έχουν καταλάβει αυτό που έχει καταλάβει πια και ο τελευταίος πολίτης αυτής της μικρής, πλην όμως σοφής, χώρας. Πως η πολιτική και οι πολιτικοί της δεν υπάρχουν για να μας λύνουν τα προβλήματα και να μας δημιουργούν καινούργια. Υπάρχουν για να αναπαράγουν και να παρατείνουν την απόλαυση των παλιών και γνώριμων πλέον προβλημάτων μας και να μας αφήνουν στην ησυχία μας.

Μια ησυχία που μοιάζει με κακοφωνία, αφού κανείς δεν μοιάζει να μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν, εμείς όμως ξέρουμε πως μόνον έτσι μπορούν να μας αφήσουν στην ησυχία μας. Αφού, έτσι, κανείς δεν μας υποχρεώνει να αναλάβουμε την ευθύνη της παραμικρής σκέψης και της παραμικρής απόφασης. Έτσι έχουμε όλη την άνεση να απολαμβάνουμε τη μουσική της συνύπαρξής μας, να κολακεύουμε ή να βρίζουμε ο ένας τον άλλον χωρίς κανείς να περιορίζει την ελευθερία μας.