ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΝΕΕΣ, ΠΡΑΣΙΝΕΣ, ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στο βιβλίο του Crimes Αgainst Νature, o Ρόμπερτ Κέννεντυ Τζούνιορ ισχυρίζεται ότι η ανταπόκριση της κυβέρνησης Μπους στις προαναφερόμενες εξελίξεις υπήρξε κυνική. Το φυσικό περιβάλλον της Αμερικής διαρκώς υποβαθμίζεται, ενώ κατά την προηγούμενη εικοσιπενταετία είχαμε διαρκείς βελτιώσεις σε σειρά τομέων. Βεβαίως, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση Μπους υπεύθυνη γι΄ αυτή τη δυσμενή εξέλιξη. Το ίδιο το περιβαλλοντικό κίνημα δείχνει εξασθενημένο και ενσωματωμένο στο σύστημα, όπως άλλωστε παντού. Ο πρόεδρος της περίφημης οργάνωσης Sierra Club, Αdam Werbach, αποδίδει αυτή τη φθορά στο ότι το άλλοτε ριζοσπαστικό κίνημα μετεβλήθη σε ομάδα ειδικών συμφερόντων. Ο θάνατος του κινήματος μοιάζει να αποδίδεται εν μέρει στην ταύτιση της μέριμνας για το περιβάλλον με το Κακό στα πλαίσια μιας ολοένα συντηρητικότερης κοινωνίας. Η μεγάλης επιρροής φονταμενταλιστική Christian Coalition ισχυρίζεται ότι οι περιβαλλοντιστές είναι «ιερείς ενός νέου παγανισμού που επιχειρεί να εγκαθιδρυθεί ως η επίσημη θρησκεία της Νέας Τάξης Πραγμάτων», μας θυμίζει στο βιβλίο του ο Κέννεντυ. Και ο ηγέτης των ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο Τom De Lay θεωρεί το πράσινο κίνημα «ως τον κατ΄ εξοχήν εχθρό του αμερικανικού φιλελευθερισμού, έναν εχθρό που απειλεί τις αμερικανικές αξίες, την πρόοδο, την ηθική και την ίδια την έννοια της πατρίδας».

Τα λόμπι
Εν πολλοίς όλα αυτά είναι γνωστά και στα καθ΄ ημάς. Αν επικρατούσε στην Ευρώπη η ωμή ειλικρίνεια της υπερατλαντικής υπερδύναμης, πολλοί- από την άκρα Δεξιά έως την άκρα Αριστερά- θα συμφωνούσαν με περισσή απλοϊκότητα ότι η προώθηση των περιβαλλοντικών ιδεών αποστερεί θέσεις εργασίας και υποβαθμίζει τη συλλογική ευημερία. Οι θέσεις αυτές είναι τόσο πεπαλαιωμένες που δεν λαμβάνουν υπόψη τις νέες, πράσινες, θέσεις εργασίας που δημιουργούνται σε ποικίλους τομείς- από την αναδάσωση και την περιφρούρηση της φύσης, έως τον οικοτουρισμό, την αντιρρύπανση, την πράσινη βιομηχανία και την ενεργειακή εξοικονόμηση. Εντυπωσιάζει λοιπόν ο φανατισμός με τον οποίο προωθούνται ακόμη και στις μέρες μας. Το πυρηνικό λόμπι, η βιομηχανία φυτοφαρμάκων και η γενετική μηχανική υπόσχονται ότι θα κάνουν τώρα ό,τι δεν έκαναν στο παρελθόν: θα διαθρέψουν έναν ραγδαίως αυξανόμενο πληθυσμό και θα παράσχουν τη δημόσια ασφάλεια σε έναν πλανήτη σπαρασσόμενο από αντιθέσεις και ανισότητες. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι αυτών και άλλων λόμπι επιμένουν ότι οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί της περιβαλλοντικής νομοθεσίας μόνο κακά υπόσχονται για τη συλλογική ευημερία και έχουν βαλθεί «να ξεχαρβαλώσουν όλους τους θεσμούς που στήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να έχουν και οι επόμενες γενιές δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον», κατά τον Ντέιβιντ Τζ. Βίκτορ.