Το περιβάλλον στα χρόνια του Μπους

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ»
ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗ, ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΡΑΓΔΑΙΩΣ
ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ,
ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ, ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ
ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ
ΖΗΜΙΕΣ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΕΣ ΜΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΩΝ
ΗΠΑ, ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ Ή ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
ΕΝΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Στις συζητήσεις για το παγκόσμιο περιβάλλον ο νους όλων πάει συνήθως στις ΗΠΑ, που καταναλώνουν το 1/5 των μη ανανεώσιμων ενεργειακών αποθεμάτων και είναι υπεύθυνες για ένα κατά τι μικρότερο ποσοστό εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η σχετική συζήτηση καλά κρατεί εδώ και χρόνια, καθώς η κυβέρνηση Μπους αρνείται σθεναρά να συνυπογράψει το Πρωτόκολλο του Κιότο για την Κλιματική Αλλαγή. Βεβαίως, οι ραγδαίως αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας και άλλων χωρών επιφέρουν πλέον στον πλανήτη οικολογικές ζημιές συγκρίσιμες με εκείνες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και η αλήθεια είναι ότι στο διεθνές στερέωμα των Ηνωμένων Εθνών μόνο η Αμερική έχει το σθένος να κατονομάσει αυτή τη θεαματική όσο και ανησυχητική εξέλιξη. Η Ευρώπη σιωπά παραδομένη στις ενοχές της αποικιοκρατίας, ενώ, παραδόξως, ο Τρίτος Κόσμος συμπαρατάσσεται συνήθως με τις ΗΠΑ. Αποτέλεσμα; Η άρνηση δεσμεύσεων σε ό,τι αφορά την κλιματική αλλαγή, την ερημοποίηση και τη συρρίκνωση της βιοποικιλότητας. Επιχείρημα; Μα το κλασικό: η ανάγκη καταπολέμησης της φτώχειας και της υπανάπτυξης ή, καλύτερα, η εξίσωση των καταναλωτικών προτύπων με αυτά της Δύσης. Έτσι, η Κίνα παίρνει ανεμπόδιστα κεφάλι στις εκπομπές ρύπων, κατακλύζοντας ταυτόχρονα τις παγκόσμιες αγορές με πάμφθηνα προϊόντα που παράγονται υπό ανυπόφορες εργασιακές συνθήκες, ενίοτε από δεκάχρονα παιδιά με μεροκάματο ένα ή δύο δολάρια. Ταυτόχρονα αυξάνονται δραματικά οι κοινωνικές ανισότητες στο εσωτερικό της πλειονότητας των αναπτυσσομένων χωρών.

Γι΄ αυτά και άλλα πολλά γίνεται λόγος στα προτεινόμενα βιβλία, με επίκεντρο βεβαίως την παγκόσμια υπερδύναμη και την υποχώρηση του περιβαλλοντι- σμού κατά τα έτη της διακυβέρνησης Μπους. Το «περιβαλλοντι- κό έλλειμμα» βρίσκεται στο επίκεντρο της σχετικής συζήτησης. Είναι πλέον σαφές ότι καταναλώνουμε ακόμη και ανανεώσιμους πόρους (όπως το νερό και τα δάση) με ρυθμούς πολύ υψηλότερους από την ικανότητα της Γης να τους αναπαραγάγει. Σε ό,τι δε αφορά τους μη ανανεώσιμους πόρους- με προεξάρχοντα τα ορυκτά καύσιμα- η ραγδαία άνοδος των τιμών τους αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τόσο την αύξουσα σπάνιν τους όσο και το διαρκώς υψηλότερο κόστος εκμετάλλευσής τους. Η δίψα της ανθρωπότητας για πρώτες ύλες καλά κρατεί, δεδομένης και της πληθυσμιακής αύξησης που θα μας φέρει στο κατώφλι των δέκα δισεκατομμυρίων ψυχών πολύ πριν εκπνεύσει ο αιώνας.

David G. Victor

CLΙΜΑΤΕ CΗΑΝGΕ

ΕΚΔ. CΟUΝCΙL ΟΝ FΟRΕΙGΝ RΕLΑΤΙΟΝS, ΣΕΛ. 165, ΤΙΜΗ 15 ΕΥΡΩ

Ηarvey Βlatt

AΜΕRΙCΑ΄S EΝVΙRΟΝΜΕΝΤΑL RΕΡΟRΤ CΑRD

ΕΚΔ. ΜΙΤ ΡRΕSS, ΣΕΛ.
277, ΤΙΜΗ: 12 ΕΥΡΩ

Robert F. Κennedy

CRΙΜΕS ΑGΑΙΝSΤ NΑΤURΕ

ΕΚΔ. ΗΑRΡΕR CΟLLΙΝS, ΣΕΛ. 244, ΤΙΜΗ: 16 ΕΥΡΩ