Το κάψιμο του «Τζάρου»

Η εκτυφλωτική λάμψη της Παλιάς Πόλης δεν επιτρέπει στο βλέμμα να περάσει στην απέναντι όχθη του ποταμού Κόσυνθου, στο Σαμακώβ που σκαρφαλώνει στην πλαγιά κάτω από το μοναστήρι της Αρχαγγελιώτισσας.

Είναι μία γειτονιά παλιά, με σπίτια βαλκανικής, λαϊκής αρχιτεκτονικής που κρύβονται ανάμεσα στα σύγχρονα. Σ΄ αυτά ζούσαν οι καπνεργάτες, οι υπάλληλοι και οι μικροέμποροι. Στο Σαμακώβ ζωντανεύει ένα από τα παλαιότερα έθιμα του νομού, το «κάψιμο του Τζάρου» που έρχεται ως επιστέγασμα της κάθαρσης μετά την έκσταση (δηλαδή τη μεσημεριανή παρέλαση της Κυριακής). Οι παλιοί έκαιγαν πουρνάρια, αλλά στις ημέρες μας καίγεται ένα ομοίωμα του Βασιλιά Καρνάβαλου. Τα πρώτα πυροτεχνήματα αρχίζουν να εκτοξεύονται με τη δύση του ηλίου και το θέαμα είναι φαντασμαγορικό.