ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Βαλαωρίτης πρώτος αναγνώρισε τον Ταχτσή

O Νάνος Βαλαωρίτης ήταν εκείνος που υποδέχθηκε με λόγια θαυμασμού και αναγνώρισης το πρώτο, που έμελλε να είναι και το μοναδικό, μυθιστόρημα του Κώστα Ταχτσή. Το δημοσίευμά του στο περιοδικό Το άλλο στην Τέχνη Αρ. 2

(1963) του Λεωνίδα Χρηστάκη, προμηνούσε τους ανεπιφύλακτους επαίνους μετά τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου από τον «Ερμή». Αντέκρουε τις απόψεις του Βαρίκα περί «ακατέργαστου υλικού, προσφυγής σε εκφράσεις προορισμένες να σοκάρουν», δεν αποδεχόταν τις αδυναμίες «στη διάρθρωση και την αρχιτεκτονική του πεζογραφήματος» και τόνιζε: «Ο Ταχτσής πέτυχε έναν διπλό άθλο, να γράψει ένα μυθιστόρημα ζωντανό, που απεικονίζει το καθημερινό παραλήρημα του Έλληνα στη φυσική του γλώσσα και συγχρόνως να δημιουργήσει κι έναν κόσμο που κινείται και ζει στη φυσική του διάσταση». Με τη ρωμαλέα προσωπική φωνή του περιγράφει «μια φονικότατη βατραχομυομαχία οικογενειακής φύσεως, γραμμένη στο ύφος μιας αέναης γκρίνιας».