Τραπεζάκια έξω, λοιπόν…
«Στην πίσω αυλή» του παλιού Μουσείου Ακροπόλεως, όπως ελέχθη στο Συμβούλιο Μνημείων, θα βγάζει τραπεζάκια έξω το αναψυκτήριο
Αναψυκτήριο και χώρο εκθέσεων θέλει το υπουργείο Πολιτισμού το – άδειο πλέονπαλιό Μουσείο της Ακρόπολης πάνω στον Ιερό Βράχο
Εμπορευματοποίηση της Ακρόπολης ή ανταπόκριση στις ανάγκες των 1.500.000 ετησίως επισκεπτών της; Το Συμβούλιο Μνημείων είπε κατ΄ αρχάς «ναι» στην εγκατάσταση αναψυκτηρίου σε αίθουσα του παλιού Μουσείου της Ακρόπολης και στην ιδέα να βγάλουν ορισμένα τραπεζάκια έξω, στην «πίσω αυλή», για την εξυπηρέτηση του κοινού.
Εκεί όπου βρίσκονταν οι Καρυάτιδες- σε θήκη αζώτου- θα ανοίξουν πωλητήριο και βιβλιοπωλείο.
Στην αλκόβα- την ημικυκλική κόγχη- στα ανατολικά του παλιού Μουσείου Ακροπόλεως, που φιλοξενούσε παλιότερα τις Ιωνικές Κόρες, θα ανοίξει αναψυκτήριο με λίγα τραπεζάκια έξω, στην «πίσω αυλή» του μουσείου.
Στις υπόλοιπες αίθουσες του ιστορικού κτιρίου θα εγκατασταθούν εκθέσεις με παλιές γκραβούρες και σχέδια, φωτογραφίες, μακέτες, αντίγραφα και πολυμέσα που θα παρουσιάζουν μεγάλα κεφάλαια από την ιστορία της Ακρόπολης, τα οποία δεν χωρούν στο νέο μουσείο. Πώς ήταν η Ακρόπολη κατά την παλαιοχριστιανική, βυζαντινή και τουρκική εποχή, πώς ήταν ο Παρθενώνας πριν και μετά την ανατίναξή του το 1687, τι επεμβάσεις επιχείρησε ο Έλγιν για να αποσπάσει τα Μάρμαρα;
Το Συμβούλιο Μνημείων έδωσε κατ΄ αρχάς την έγκρισή του στην πρότασης της Εφορείας Ακροπόλεως για τη μετατροπή του άδειου πλέον παλιού μουσείου πάνω στην Ακρόπολη σε εκθεσιακό μουσειακό χώρο και απέκλεισε την ιδέα να στεγαστούν στον συγκεκριμένο χώρο γνήσιες αρχαιότητες.
Επιπλέον, στο παλιό μουσείο θα παραμείνουν τα υπόγεια εργαστήρια, οι αποθήκες αρχιτεκτονικών μελών και κάποια γραφεία αρχαιολόγων και μελετητών, αλλά θα απομακρυνθούν τα κακαίσθητα ράφια όπου είναι αποθηκευμένα γλυπτά και τα παραπήγματα στην πίσω πλευρά.
«Κατεδάφιση τώρα!» «Τώρα που έχουμε ένα υπέρλαμπρο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, πιστεύω ότι το παλιό μουσείο θα πρέπει να κατεδαφιστεί και να απομακρυνθούν οι βρωμιές και τα μπάζα, ώστε να αποκατασταθεί ο χώρος της Ακρόπολης στην πραγματική του διάσταση, καθαρός και ιερός», αναφέρει ο αρχιτέκτων Μάνος Περράκης. «Η εγκατάσταση έκθεσης με μακέτες και σχέδια είναι πράγμα υποδεέστερο».
«Όλα είναι ζητήματα οφέλους και ζημίας. Εάν υπήρχαν αξιόλογες ιδέες για αξιοποίηση του παλιού μουσείου, τότε να παραμείνει. Την έκθεση φωτογραφιών, σχεδίων και επεξηγηματικού υλικού τη θεωρώ φτωχή. Σε τέτοια περίπτωση, προτιμότερο θα ήταν να κατεδαφιστεί και να αποκατασταθεί ο χώρος κατά τον αρχαιολογικό τρόπο» λέει ο αρχιτέκτων και κύριος μελετητής της Ακρόπολης, καθηγητής Μανώλης Κορρές.
«Ούτε εστιατόριο, ούτε κυλικείο ταιριάζει στην Ακρόπολη. Μόνο βρυσάκια με νερό και φυσικά οι απαραίτητοι χώροι υγιεινής. Η μόνη χρήση που θα έβλεπα είναι αρχαιολογική. Εκτός από τις εκατοντάδες επιγραφές της Ακρόπολης που έχουν συγκεντρωθεί στο Επιγραφικό Μουσείο υπάρχουν πολλές άλλες- περί τις 150- που παραμένουν στην Ακρόπολη και φθείρονται. Όμως τα γράμματα, η ιστορία, το άυλο μέρος, αυτό που είναι η έκφραση του πνεύματος, δεν έχουν οπτικό αντίκρυσμα, δεν ταιριάζουν με τον πολιτισμό της εικόνας που τόσο κολακεύει τους Έλληνες».
«Η Ακρόπολη δεν ήταν ποτέ καθαρή. Υπήρχαν πάντα προσθήκες και επεμβάσεις. Η καθαρότητα είναι μια απάτη, μια ψευδαίσθηση ιστορική» λέει ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής Γιώργος Τζιρτζιλάκης. «Καλό θα ήταν να παραμείνει το παλιό μουσείο στην Ακρόπολη, να μην κατεδαφιστεί, να γίνει χώρος που να προωθεί ένα μοντέλο διαλόγου της Ακρόπολης με τους σύγχρονους καλλιτέχνες και τα διάφορα ρεύματα: την Ποπ Αρτ, τον Λιχτενστάιν, τον Πικάσο, τον Λε Κορμπιζιέ, αλλά και τη διαφήμιση. Το πρώτο έκθεμα που θα ήθελα να δω είναι τα σχέδια που εκπόνησε ο μεγάλος αρχιτέκτονας Σίνκελ για την ανέγερση του παλατιού του Όθωνα στην Ακρόπολη. Αυτό θα ήταν κάτι αιχμηρό πολιτιστικά».
Ιστορία 143 ετών
1865. Θεμελιώθηκε το Μουσείο της Ακρόπολης, έργο του αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκου. Ήταν πολύ μικρότερο γιατί δεν είχε ξεκινήσει η μεγάλη ανασκαφή από τον Π. Καββαδία. Κατά τις εκσκαφές βρέθηκε ο «Μοσχοφόρος» και άλλα έργα.
1866-1872. Η μεγάλη ανασκαφή έφερε στο φως πολλά νέα ευρήματα. Το μουσείο απόκτησε ένα μικρό «αδελφό» μουσείο ώστε να μείνει ελεύθερο το ιερό του Πανδίωνος. Εκεί που πατά το μουσείο σώζεται μυκηναϊκό τείχος.
1950. Επέκταση του μουσείου ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Καραντινό. Τότε κτίσθηκε η ημικυκλική αίθουσα. Το ιερό του Πανδίωνος διατηρήθηκε στα υπόγεια του μουσείου.
Ανεξερεύνητη ζώνη: Στη νότια πλευρά του μουσείου εκτείνεται μια ζώνη πλάτους 5 μ. και μήκους 150 που δεν έχει ανασκαφεί ποτέ, σε επαφή με το Κιμώνειο Τείχος.














