Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

Ο κ. Γεώργιος Χριστοδούλου, καθηγητής, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, γράφει για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τις επιστήμες της ψυχικής υγείας:

«Την ημέρα που πέθανε ο Αρχιεπίσκοπος παρακολουθούσα τις επίμονες προσπάθειες ενός δημοσιογράφου ιδιωτικού ραδιοφωνικού σταθμού να εκμαιεύσει από κάποιον συνομιλητή του επικριτικά σχόλια για τον Αρχιεπίσκοπο. Επειδή ο συνομιλητής ήταν απρόθυμος, ο δημοσιογράφος έχασε την υπομονή του και τα είπε τελικά μόνος του, καταλήγοντας στην απαξίωση του Αρχιεπισκόπου, επειδή κατά τους ισχυρισμούς του, αναλώθηκε στην αντιπαράθεση με τον Πατριάρχη, τις ταυτότητες κ.λπ. και τελικά είχε “ανύπαρκτο” έργο (…).

Όσον αφορά την ουσία, ο Αρχιεπίσκοπος πίστευε ότι οι ψυχικά πάσχοντες συνάνθρωποί μας αλλά και η ευρύτερη κοινωνία θα μπορούσαν να βοηθηθούν από τη συνεργασία της Εκκλησίας με τις επιστήμες ψυχικής υγείας. Έτσι, με την ενθουσιώδη συμπαράστασή του οργανώθηκαν μακράς πνοής εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε θέματα ψυχικής υγείας για ιερείς- αποφοίτους Ανωτάτων Σχολών, προγράμματα προαγωγής ψυχικής υγείας για ιερείς (που εκπαιδεύτηκαν μαζί με δικαστικούς, εκπαιδευτικούς, γενικούς γιατρούς κ.λπ.) σε μία προσπάθεια εξοικείωσης των κληρικών μας με θέματα ψυχικής υγείας, έτσι ώστε η παρέμβαση του ιερέως να είναι επαγωγική στη θεραπεία του ασθενούς.

Η απόφαση αυτή του Αρχιεπισκόπου απαιτούσε έμπνευση, ρεαλισμό, ειλικρίνεια και θάρρος. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει ότι είχε και σοβαρό τίμημα, την αυστηρή κριτική της παραδοσιακής μερίδας του κλήρου. Ωστόσο, ο Χριστόδουλος τόλμησε. Ελπίζω ότι οι διάδοχοί του θα είναι το ίδιο ειλικρινείς και τολμηροί».