[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ή παπάς ή ζευγάς

Η εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου βάζει εκ των πραγμάτων τέλος σε μια δεκαετή περιπέτεια της Ελλαδικής Εκκλησίας. Πρόκειται για την περίοδο που ταυτίστηκε με την θητεία του Χριστόδουλου, ο οποίος της έδωσε έναν περισσότερο κοσμικό χαρακτήρα εις βάρος της πνευματικής της αποστολής. Πολύπλευρη προσωπικότητα ο εκλιπών, παρουσίασε θέσεις και ανέλαβε πρωτοβουλίες που πολλές φορές προκάλεσαν σύγχυση για την πραγματική του ιδιότητα. Ακροβατώντας μεταξύ του Προκαθημένου της Εκκλησίας και του ηγέτη της συντηρητικής παράταξης, επιχείρησε να δώσει στην Εκκλησία ένα ρόλο που δεν της ανήκε. Ειδικά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, έπαιξε ακόμη και το ρόλο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που διεκδίκησε ως και τη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Κάτι που ας ελπίσουμε, θα αποφύγει ο διάδοχός του. Η Εκκλησία οφείλει να επιστρέψει στα πνευματικά της καθήκοντα, και να αφήσει το έργο αυτό στην πολιτική ηγεσία της χώρας που έχει και την ευθύνη έναντι των πολιτών. Άλλωστε το «ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς» εξακολουθεί να ισχύει, παρ΄ ότι ο Χριστόδουλος δεν το τήρησε ποτέ. Ο διάδοχός του, δεν έχει κανένα λόγο να μην το κάνει…