[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ντρέπομαι

Ντρέπομαι τα νέα παιδιά σήμερα. Ντρέπομαι για τον έρωτα, για την αγάπη, για τη σεξουαλικότητα. Για όλες τις εκφάνσεις που θα υμνούσαν άλλοτε τη ζωή και σήμερα εκφυλίζονται με αυτό τον αδιανόητο τρόπο. Απονενοημένα πηδήματα στο κενό, άθλιες συναλλαγές, εκπορνεύσεις του ιδιωτικού αναλαμβάνουν να μιλήσουν για «έρωτα», «αγάπη», «σεξ». Ντρέπομαι για την εκποίηση του ιδιωτικού, κρεμασμένη σε εφημερίδες στα μανταλάκια των περιπτέρων. Ντρέπομαι που γίνονται ανάρπαστες και ξεπουλάνε στο πι και φι.

Ντρέπομαι τα νέα παιδιά που ξεκινούν τώρα την επαγγελματική τους ζωή. Ντρέπομαι για το κεντρικό μέλημα της αναζήτησης μιας δουλειάς που έχει συνειρμικά συνδεθεί με στημένες παγίδες, με θυματοποίηση, με εξαπάτηση (βλέπε στημένουςπαγωμένους- διαγωνισμούς). Με άνευ όρων και ορίων εξαχρείωση του εαυτού.

Ντρέπομαι στη θέση όλων αυτών των παιδιών που καλούνται να παίξουν το παιχνίδι της εμπιστοσύνης των θεσμών. Σαν τρύπια κουρελάκια έχουν οι θεσμοί ξεφτίσει. Και η ζωή, μεταμορφωμένη σε ναρκοθετημένο πεδίο.

Η ικανότητα του να αγαπάς και να εργάζεσαι θεωρείται εγγύηση ψυχικής υγείας. Ντρέπομαι για τα εμπόδια που σήμερα στήνονται σε αυτή την πολύτιμη ικανότητα.