[ ΑΙΧΜΕΣ ] 50% ντροπή

Θα μπορούσε να είναι ένα παλπ φίξιον α λα ελληνικά. Θα μπορούσε να είχε γραφεί από τον Πέτρο Μάρκαρη, ως ένα θρίλερ που πλέκεται στην γκρίζα ζώνη, εκεί όπου ένας γκλάμορους υπόκοσμος συναντιέται με τον άνω κόσμο, ή εκεί όπου μια ορισμένη εκδοχή πολιτικής και μια ορισμένη εκδοχή δημοσιογραφίας λειτουρ- γούν ως συγκοινωνού- ντες υπόνομοι. Και θα μπορούσε να είναι συναρπαστική η αφήγηση, σε καθημερινές συνέχειες, μιας πυκνής ιστορίας μυστηρίου, με σκοτεινούς ήρωες, σκοτεινά πάθη, εκβιασμούς και συναλλαγές, εντός των τειχών μιας ανοχύρωτης Πολιτείας, με ατροφικούς θεσμούς, γύρω από έναν πρωθυπουργό-τοτέμ, που μας ζητά να τον εμπιστευόμαστε επειδή δεν κάνει τίποτε, που μένει άφθαρτος όσο μένει άπραγος.

Αλλά να που η αφήγησή της δεν παράγει, φαίνεται, ούτε σασπένς ούτε απόλαυση. Παράγει- σύμφωνα με μια κυριακάτικη δημοσκόπηση50% ντροπή, 43% απογοήτευση και 33% θυμό. Παρήγορο…