ΕΝΑΣ ΚΟΜΨΟΣ ΝΕΑΡΟΥΛΗΣ
«Μπαίνουμε στον νέο αιώνα μετέωροι. Ηθικά, πνευματικά, ιδεολογικά. Έχοντας πίσω μας την κατάρρευση του "υπαρκτού σοσιαλισμού", τη μόνη φωτεινή ελπίδα που υπήρχε στο παρελθόν και που χάθηκε για το παρόν και για το μέλλον και για τους νέους και για τους παλιούς. Οι νέοι, για την ώρα, βαδίζουν χωρίς ιδανικά και οι παλιοί με τα ιδανικά τους σκόρπια στους τέσσερις ανέμους», λέει ο Λυκούργος Καλλέργης
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Η πρώτη εικόνα που είχε από τον Κουν: «Ήταν τότε καθηγητής αγγλικών στο Αμερικανικό Κολέγιο όπου είχε ανεβάσει ήδη κάποια έργα. Ο Δεβάρης μάς μιλούσε με πολύ θαυμασμό γι΄ αυτόν. Τον αποκαλούσε “σπουδαίο σκηνοθέτη και σοφό δάσκαλο”. Κι εμείς περιμέναμε να δούμε κάποιον ηλικιωμένο σοφό καθηγητή με γένια και γκρίζα μαλλιά. Και, ξαφνικά, μπαίνει μια μέρα ένας νεαρούλης- κάπου είκοσι έξι χρόνων θα ήταν τότε- με ρεπούμπλικα, ψηλός, κομψός… Φοβερός δάσκαλος και φοβερά καταρτισμένος. Μας κατέπληξε η πολυμάθειά του, οι γνώσεις του γύρω από το θέατρο και περισσότερο η πίστη του σ΄ αυτό, η σεμνότητά του και ο “φανατισμός” του, που μας συντάραζε και μας εμψύχωνε».
Google news
