Προσκλητήριο νέων δυνάμεων

Έργα Μπέκετ, Σοφοκλή, Αριστοφάνη, Ευριπίδη, παραστάσεις με συνθέσεις σύγχρονων και κλασικών κειμένων και προσκλήσεις ξένων σκηνοθετών φιλοδοξούν να ανανεώσουν το 53ο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Παλιές και νέες γενιές καλλιτεχνών, σκηνοθέτες που ντεμπουτάρουν στο αρχαίο θέατρο, όπως η Ρούλα Πατεράκη, ο Δημήτρης Λιγνάδης, αλλά και ξένοι όπως ο Ρώσος Ανατόλι Βασίλιεφ, ο Σκοπιανός Σλόμπονταν Ουνκόφσκι, ηθοποιοί καταξιωμένοι στο είδος (Λυδία Κονιόρδου, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη), λιγότερο έμπειροι και δημοφιλείς (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Αιμίλιος Χειλάκης) ή νεοεισερχόμενοι (Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, Λουκία Μιχαλοπούλου) συμβάλλουν στην ανανέωση της καλλιτεχνικής φυσιογνωμίας των Επιδαυρίων, που επιχειρεί ο Γιώργος Λούκος. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής και πρόεδρος του Ελληνικού Φεστιβάλ, με την εμπειρία των δύο προηγούμενων διοργανώσεων, έχει ήδη οριστικοποιήσει τις πέντε από τις οκτώ παραγωγές και κάνει τις τελευταίες διαπραγματεύσεις.

Τα Επιδαύρια 2008 θα ανοίξουν με την επανάληψη της παραγωγής του Εθνικού Θεάτρου Βρετανίας «Ευτυχισμένες μέρες». Η παράσταση της Ντέμπορα Γουόρνερ, με τη Φιόνα Σο- εφάμιλλη του μπεκετικού αριστουργήματος- δικαίωσε τη ρηξικέλευθη επιλογή Λούκου, ο οποίος έβαλε για πρώτη φορά στο αρχαίο θέατρο σύγχρονο έργο. Η αγγλική παραγωγή, που έκλεισε τα περσινά Επιδαύρια, παίχτηκε μόνο την Παρασκευή (24 Αυγούστου) γιατί οι πυρκαγιές ματαίωσαν την παράσταση του Σαββάτου.

Το Εθνικό Θέατρο κατεβαίνει φέτος με δύο διασκευές αρχαίου δράματος. Τους αριστοφανικούς «Βατράχους» και τους δύο «Οιδίποδες» του Σοφοκλή, σε ενιαία παράσταση.

Τους «Βατράχους» θα σκηνοθετήσει ο Δημήτρης Λιγνάδης. Πρόκειται για νέα προσέγγιση, που άρχισε πριν από τρία χρόνια με την «Έξοδο», που έκανε με τους αποφοίτους του Εθνικού Θεάτρου στη μικρή Επίδαυρο. Στην εξέλιξή της τώρα ο Λιγνάδης δεν αυτοσχεδιάζει μέσα από μαθητικές επιδείξεις, αλλά διασκευάζει το έργο.

Ο ίδιος θα παίξει τον ρόλο του Αισχύλου, που ανταγωνίζεται τον Ευριπίδη τον οποίον θα υποδυθεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ενώ η περυσινή θριαμβεύτρια των Επιδαυρίων, η Ηλέκτρα του Στάιν, Στεφανία Γουλιώτη, θα κάνει ένα «κουνημένο» δίδυμο, θεού Διόνυσου- δούλου Ξανθία, με τον Κωνσταντίνο Παπαχρόνη.

Η δεύτερη φεστιβαλική παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου είναι οι περιπέτειες και το τέλος του Οιδίποδα. Η Ρούλα Πατεράκη ετοιμάζει τους δύο «Οιδίποδες» του Σοφοκλή, «Οιδίπους τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ», σε ενιαία τρίωρη παράσταση με ένα μικρό διάλειμμα ενδιάμεσα. Η πρόταση της Πατεράκη αρχίζει από τη διασκευή και συνεχίζεται με τη διανομή. Τον νεαρό βασιλιά της Θήβας, τον ανυποψίαστο φονιά του πατέρα του αλλά και τον γέρο Οιδίποδα, που αθωώνεται και αποθεώνεται στον Κολωνό, θα ερμηνεύσει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός (που έχει σκηνοθετήσει στην Επίδαυρο «Ηλέκτρα» και «Ικέτιδες» και έχει παίξει τον Ιάσονα στη «Μήδεια» του Σπύρου Ευαγγελάτου και τον Θεοκλύμενο στην «Ελένη» του Γιάννη Χουβαρδά). Την Ιοκάστη, μάνα και γυναίκα του, θα υποδυθεί η Μάνια Παπαδημητρίου, την κόρη του Αντιγόνη στον «Οιδίποδα επί Κολωνό» η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ενώ στη διανομή συμμετέχουν ηθοποιοί της παλαιότερης και της νέας γενιάς: Ηλίας Λογοθέτης, Δημήτρης Πιατάς, Αιμίλιος Χειλάκης, Κοσμάς Φοντούκης, Λουκία Μιχαλοπούλου, Κώστας Βασαρδάνης κ.ά.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος προχωρεί στις διαπραγματεύσεις με τον γνωστό από τις σκηνοθεσίες του στο Εθνικό, Σλόμπονταν Ουνκόφσκι, για το ανέβασμα του «Ορέστη».

Το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας ξαναμπαίνει στην Επίδαυρο, χάρη στη δελεαστική πρόταση που έκανε η νέα διευθύντριά του, σκηνοθέτις και ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου. Πρόκειται για μια σύνθεση της «Μήδειας» με κείμενα Χάινερ Μίλερ, Σενέκα και Ευριπίδη, που θα αποδώσει σκηνικά ο σπουδαίος Ανατόλι Βασίλιεφ με ερμηνεύτρια την ίδια.


Δύο από την Ευρώπη

Ο προγραμματισμός του Φεστιβάλ δεν έχει ακόμα καταλήξει για τις υπόλοιπες παραγωγές, από τις οποίες μία ή δύο θα προέρχονται από την κεντρική Ευρώπη. Το ενδεχόμενο της επανάκαμψης του «Αμφι-θεάτρου» με τις «Φοίνισσες» που πρότεινε ο Σπύρος Ευαγγελάτος θεωρείται πολύ πιθανόν, ενώ ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ενδέχεται φέτος να μετακινηθεί από την Επίδαυρο στο Ηρώδειο. Άλλωστε, αυτή η τακτική ζεστόκρύο, όπου κανένα θέατρο, πλην του Εθνικού και του ΚΘΒΕ, δεν έχει εξασφαλισμένη εκ των προτέρων τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ, ίσως το καθιστά περισσότερο απαιτητικό και ανταγωνιστικό.