ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναλογίες Φόκνερ και Καζαντζάκη

Η απονομή του βραβείου Νόμπελ τού 1949 έγινε με ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας τον επόμενο χρόνο (1950): «Στον Ουίλιαμ Φόκνερ, ψυχολόγο του βάθους, με την εκπληκτική δημιουργική φαντασία και την ικανότητα να δημιουργεί ανθρώπινους τύπους». Από πολύ νωρίς (1932) δούλεψε στο Χόλιγουντ ως σεναριογράφος.

Στην εργογραφία του (ποιήματα, μυθιστορήματα, ταξίδια σε όλο τον κόσμο), παρατηρούμε αναλογίες με την αντίστοιχη τού τότε διεκδικητή του βραβείου Καζαντζάκη. Κοινό σημείο επίσης η αναγνώρισή του στο εξωτερικό και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στην πατρίδα τους. Έγραφε ο Φόκνερ το 1953: «Η Σουηδία μου έδωσε το Νόμπελ, η Γαλλία με βράβευσε και η χώρα μου εισβάλλει στην ιδιωτική μου ζωή».

Στα μεταπολεμικά χρόνια γίνονταν συνεχώς αναφορές στον κορυφαίο μυθιστοριογράφο από Έλληνες συγγραφείς. Οι μεταφράσεις όμως των έργων του εμφανίστηκαν μετά τον θάνατό του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουμε την απόδοση του «Καθώς Ψυχορραγώ» από τον Μένη Κουμανταρέα (Κέδρος, 1970).

Βασική πηγή: Αφιέρωμα Διαβάζω 54/1982