Το Μέγα Σπήλαιο

Η ιστορική μονή σήμερα αναστηλώνεται, αλλά παραμένει εντυπωσιακή, χτισμένη πάνω στα κατακόρυφα «μετεωρικά» βράχια. Κατά την παράδοση ιδρύθηκε στο δεύτερο μισό του 4ου αι., κάηκε το 840 και την ξαναέχτισε ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος. Ξανακάηκε το 1400 αλλά στα τέλη του 16ου αι. είχε ήδη μεγάλη και πολύ πλούσια βιβλιοθήκη. Οι μοναχοί της έλαβαν μέρος στην εξέγερση των Ορλωφικών, λεηλατήθηκε από τους Αλβανούς και το 1821 ήταν ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια της Πελοποννήσου. Κάηκε και άλλες φορές, με τελευταία αυτήν του 1943 όταν την πυρπόλησαν οι Γερμανοί. Το καθολικό της είναι σκαμμένο στον βράχο και διατηρεί τις τοιχογραφίες του 1653. Έχει εκκλησιαστική συλλογή, η οποία αυτό τον καιρό δεν είναι επισκέψιμη. Αξιοθέατο είναι το σημείο εύρεσης της εικόνας της Παναγίας, μέσα στη σπηλιά και η πηγή της κόρης, όπως λέγεται, από όπου πιστεύεται ότι τρέχει αγίασμα.