«Σκοτίστηκα για την εικόνα μου»

Το «Λεωφορείο Ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς ανεβαίνει από το «Θέατρο Δωματίου» σε σκηνοθεσία- και με καινούργια, σίγουρα ανατρεπτική, ματιά- Άντζελας Μπρούσκου, με την Όλια Λαζαρίδου στον ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά. Μαζί της, ο Γιάννης Στάνκογλου (Στάνλεϊ Κοβάλσκι), η Παρθενόπη Μπουζούρη (Στέλλα Κοβάλσκι), ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Μιτς), ο Κώστας Κουρτάρας και οι χορευτές Μαρκέλλα Μανωλιάδη και Ηλίας Χατζηγεωργίου.

«Η Μπλανς είναι ένα… τέρας ευαισθησίας» λέει για τον ρόλο της η ποτέ επαναπαυόμενη και πάντα ανήσυχη Όλια Λαζαρίδου. «Οι προσωπικές της επιθυμίες για το όνειρο, τη μαγεία- όλα αυτά που δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα στην πραγματικότηταείναι το ευαίσθητο κομμάτι της. Αλλά είναι και ένα τέρας. Σκληρό τέρας. Βλέπετε, η ευαισθησία εκφράζεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Μπορεί να είσαι τρομακτικά ευαίσθητος προς τον εαυτό σου, αλλά ταυτόχρονα και τρομακτικά αναίσθητος προς τους άλλους».

«Η ματιά της Άντζελας Μπρούσκου για το έργο», μου εξηγεί, «είναι πιο σκληρή. Το έχει “ξεντύσει” από το ρομαντικό του περίβλημα και την ωραιοποίηση. Τη συμμερίζομαι την άποψη αυτή. Το έργο είναι ένα αριστούργημα αλλά, σήμερα, όλη αυτή τη γοητεία, τη μυθολογία που έχει περάσει μέσα από το σινεμά και το Χόλιγουντ δεν μπορούμε να μην τη δούμε με ματιά κριτική. Έχει ξεντυθεί πια η Αμερική από τα φτερά και τα στρας…».

ΙΝFΟ

Από αύριο, στις 21.00, στο θέατρο «Σφενδόνη» (Μακρή 4, τηλ.
210-9246.692). Εισιτήρια: 22, 15 ευρώ (φοιτητικό).

Από πολύ νωρίς σαν να κλωτσάτε διαρκώς την εικόνα που έχει σχηματίσει το κοινό μέσα από την αναγνωρισιμότητα που αποκτήσατε ως ηθοποιός. Ήταν συνειδητή απόφαση;

«Δεν το κάνω με σκοπό, Απλώς δεν τη θέλω αυτή την “εικόνα”. Ούτε στα μάτια μου ούτε στα μάτια κανενός. Θέλω να είμαι ελεύθερη από αυτό τον καταναγκασμό. Γιατί πιστεύω πως όσο πιο ελεύθερος είσαι τόσο πιο δημιουργικός έχεις την πιθανότητα να γίνεις. Επιπλέον έτσι, κάθε φορά, όπως και τώρα, έρχομαι αντιμέτωπη με τις ελλείψεις μου και τα όριά μου. Αυτό, ως καλλιτέχνη, με βοηθάει στην αυτογνωσία. Είναι μια διαδικασία αληθινή και ζωντανή.

Από την άλλη, αγωνίζεται κανείς να διατηρήσει την “εικόνα” του όταν σκοπεύει να την εκμεταλλευτεί. Και εγώ ούτε έχω πλουτίσει από τη δουλειά μου ούτε σκοπεύω σε αυτό…».

Το «Λεωφορείο» ανεβαίνει ως συμπαραγωγή της «Ελληνικής Θεαμάτων» και του «Θεάτρου Δωματίου», σε καινούργια μετάφραση Άντζελας Μπρούσκου- Όλιας Λαζαρίδου, σκηνικό χώρο και με κοστούμια που υπογράφει η σκηνοθέτρια και φωτισμούς Μαρίας Αθανασοπούλου.


Μια κοινωνία εφιάλτης

«Είδαμε το έργο μέσα από την Αμερική όπως εξελίχθηκε από το ΄50 μέχρι σήμερα», λέει η σκηνοθέτρια της παράστασης Άντζελα Μπρούσκου. «Και την επίδραση που έχει ασκήσει σε όλο τον κόσμο μέσα από τον κινηματογράφο κυρίως. Με όσα κι αν συμβαίνουν στο χώρο της πολιτικής, πώς να αρνηθούμε πως έχουμε αφομοιώσει αυτό τον τρόπο ζωής; Η παράσταση λειτουργεί σαν σχόλιο. Δεν θα με ενδιέφερε μόνο η ιστορία του έργου. Σχολιάζουμε αυτό το στοιχείο που επέβαλε ο καπιταλισμός και που είναι πολύ έντονο στην Αμερική: “Πρέπει να είσαι επιτυχημένος!”. Όποιος δεν αντέξει την πίεση, την κοινωνική αντιμετώπιση που είναι πολύ σκληρή, ειδικά αν είσαι γυναίκα όπως η Μπλανς, μπαίνει στο περιθώριο. Η Μπλανς επιλέγει τον δρόμο της φαντασίωσης, που την οδηγεί στο αλκοόλ και στο ψυχιατρείο». Δεν έχει επέμβει στο κείμενο, διευκρινίζει. «Απλώς ο κοινωνικός περίγυρος της Μπλανς παύει να είναι γραφικός, εντείνεται και γίνεται ένας εφιάλτης. Ο Κοβάλσκι στην παράστασή μας δεν είναι «ο Μάρλον Μπράντο». Είναι ένας Πολωνός μετανάστης που προσπαθεί να εξαμερικανιστεί ακολουθώντας ένα κατεστημένο μοντέλο ζωής με όποιο κόστος».