[ ΑΙΧΜΕΣ ] Το τσόφλι

Έχουμε κουραστεί να ακούμε ότι «είναι ενοχλημένος» ο Πρωθυπουργός – αυτήν τη φορά με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου. Έχουμε κουραστεί επίσης να ακούμε ότι ο Πρωθυπουργός θα είναι άτεγκτος σε θέματα ηθικής και διαφθοράς, λες και ένας πρωθυπουργός μπορεί να λέει «ναι» στη διαφθορά. Κατά συνέπεια όσοι τον συμβουλεύ- ουν στο πρωτοχρονιά- τικο μήνυμά του να κάνει αναφορά- έμμεση, λέει!- στο θέμα, για να επαναλάβει ότι διεξάγει ανηλεή πόλεμο κατά της διαφθοράς, ας αλλάξουν πρόταση, γιατί δεν χρειάζεται μέρες που είναι να προκαλείται τόσο βάναυσα η κοινή γνώμη. Το κέλυφος του απηνούς διώκτη της διαφθοράς και της διαπλοκής, του ακαταπόνητου υπερασπιστή της «αρετής» και της «ηθικής», είναι πιο λεπτό απο το τσόφλι ενός αυγού. Και δυστυχώς για τον ίδιο έχει σπάσει εδώ και καιρό- από την εποχή των κουμπάρων και των πάσης φύσεως κολλητών και φίλων. Μια επιλογή έχει ο Κ. Καραμανλής για το μεθαυριανό του μήνυμα: να ζητήσει ειλικρινά συγγνώμη για όλα αυτά τα «λουλούδια» που συντηρούσε στην αυλή του. Και τα οποία με τη δράση τους προσβάλλουν και εμμέσως απαξιώνουν και τον ίδιο και την κυβέρνησή του.

ΥΓ: Και κάτι ακόμη: η σπουδή με την οποία εστάλη στον Κορυδαλλό η συνεργάτις του Ζαχόπουλου αποτελεί μία ακόμη απόδειξη ότι η υπόθεση έχει σοβαρότατες πολιτικές προεκτάσεις. Αλλιώς, γιατί να προσπαθούν με τόσο πάθος να την προσδιορίσουν ως μια «ροζ» ιστορία; Κι αφού η ιστορία είναι «ροζ» και ο ίδιος θύμα, τι είναι εκείνο που έκανε τον Πρωθυπουργό να διατάξει την περασμένη Δευτέρα την απόλυση του Ζαχόπουλου; Σαν να μη μας τα λένε καλά μου φαίνεται…