ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΡΩΤΟΥΝ

Νίκος Λάμπρου, Λιβανάτες
Τι λέει η συνείδησή σας στο ερώτημα: Γιατί στην Ελλάδα δεν μπορούν να γίνουν μεταρρυθμίσειςανασχεδιασμοί;

Ο πολιτικός διάλογος δεν γίνεται έτσι όπως θα έπρεπε. Για να γίνουν μεταρρυθμίσεις πρέπει ο κόσμος να είναι συμμέτοχος, να έχει επίγνωση του προβλήματος και παράλληλα να υπάρχει μια ξεκάθαρη στόχευση για το πού θέλεις να πας, ποιος θα ωφεληθεί, ποιος θα σηκώσει τα βάρη και πώς θα αμβλυνθεί το κόστος για τον τελευταίο, έτσι ώστε να μη βρεθεί να πληρώνει τα σπασμένα. Ο τρόπος που έχουμε οργανώσει τον πολιτικό διάλογο στη χώρα μας δεν παρέχει τη δυνατότητα σε κανέναν πολίτη- ακόμη και σ΄ αυτόν που παρακολουθεί- να διαμορφώσει άποψη, γιατί δεν εχει αξιόπιστη πληροφόρηση. Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας και ποιότητας διαλόγου, ποιότητας δημοκρατίας. Σε αυτό έχουν τεράστιες ευθύνες και τα κόμματα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Με αυτόν τον τρόπο, με τη χαμηλής ποιότητας διαβούλευση, υποσκάπτουμε τη δημοκρατία και κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις πολύ πιο δύσκολες απ΄ ό,τι θα μπορούσαν να είναι. Όχι ότι κάθε μεταρρύθμιση είναι εύκολη. Πάντοτε υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα και απόψεις. Αλλά νομίζω ότι ειδικά στην Ελλάδα η σύγχυση που υπάρχει σχετικά με τις θέσεις, τις αντιθέσεις και τις προτάσεις, λόγω χαμηλής ποιότητας διαλόγου και πληροφόρησης, το κάνουν ακόμη πιο δύσκολο.

Ελένη Γεωργιάδου
Θεσσαλονίκη
Το Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής το είπατε φιλόπτωχο ταμείο. Δεν είναι σωστό να δοθεί μια βοήθεια στους φτωχούς;

Δεν έχει κανένας αντίρρηση με την παροχή, έστω και αν τα 30 ή τα 40 ευρώ είναι λίγα. Αλλά η κοινωνική πολιτική για μας δεν εξαντλείται σε μια παροχή, όσο μικρή ή μεγάλη και αν είναι.

Κοινωνική πολιτική είναι μια οριζόντια πολιτική και πρέπει να διαπνέει όλες τις πολιτικές του κράτους: την εκπαιδευτική, την πολιτική υγείας, την πολιτική μεταφορών και ούτω καθεξής. Για παράδειγμα, η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι η πιο σημαντική κοινωνική πολιτική που έχει ένα κράτος στα χέρια του και όσο πιο ποιοτική είναι τόσο πιο αποτελεσματική και η κοινωνική πολιτική.

Κοινωνική πολιτική είναι η διασφάλιση βασικών δικαιωμάτων στην απασχόληση, σ΄ ένα ελάχιστο και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και η ανοιχτή πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.

Μ. Χριστοδούλου, Πειραιάς
Το πρόβλημα της διεθνούς αστάθειας κρύβει κινδύνους για τη χώρα μας και τους Έλληνες πολίτες;

Η Ελλάδα, η οποία ουσιαστικά χρηματοδοτεί τις επενδύσεις της από βραχυχρόνιες εισροές χρηματιστηριακών κεφαλαίων, όπως δείχνει το ισοζύγιο, είναι ευάλωτη σε μια πιθανή αντιστροφή των προσδοκιών ή μια ρευστοποίηση τίτλων που θα γίνει γρήγορα. Τώρα, σε ό,τι αφορά τους Έλληνες πολίτες, δεδομένου ότι τα νοικοκυριά είναι υπερδανεισμένα με 90 δισ. ευρώ χρέη, διατρέχουν κίνδυνο να επιβαρυνθούν υπερβολικά αν υπάρξει μια απότομη αλλαγή επιτοκίων απο την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δεύτερον, μπορεί να σημειωθεί φυγή από το χρηματιστήριο και μέτοχοι οι οποίοι έχουν επενδύσει να δουν ξαφνικά τα περιουσιακά τους στοιχεία να μειώνονται. Ποια είναι η σωστή στρατηγική; Να ξαναδούμε την πραγματική οικονομία και να αποκτήσουμε μια αναπτυξιακή και όχι χρηματοπιστωτική προσέγγιση στην οικονομία.

Τάσος Στεφάνου, Κηφισιά
Πρέπει να γίνει μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό; Αν ναι, μπορεί να γίνει χωρίς να θιγεί κανένας;

Το Ασφαλιστικό βεβαίως και χρειάζεται μεταρρύθμιση. Αλλά έχει μεγάλη σημασία τι εννοούμε μεταρρύθμιση. Είναι μεταρρύθμιση η ανατροπή των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών; Είναι μεταρρύθμιση η αποδόμηση και συρρίκνωση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης; Το πρόβλημα στο Ασφαλιστικό δεν έχει να κάνει τόσο με τα δικαιώματα όσο με τους πόρους. Πραγματική μεταρρύθμιση σημαίνει πολιτικές που να χτυπούν το πρόβλημα στη ρίζα του, δηλαδή στην ανάπτυξη και στο δημογραφικό, με δράσεις για διεύρυνση της απασχόλησης και στήριξη της οικογένειας, ιδιαίτερα δε των νέων ζευγαριών που θέλουν να κάνουν παιδιά.

Σημαίνει το κράτος να εκπληρώνει τις χρηματοδοτικές του ανάγκες απέναντι στα Ταμεία. Σημαίνει εξυγίανση των Ταμείων, με ενίσχυση και από τον κρατικό προϋπολογισμό πριν από την ενοποίησή τους, και όχι συμψηφισμό πλεονασμάτων και ελλειμμάτων. Με βάση τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ να διεξαχθεί ανοιχτός διάλογος για την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος, όπου σε τελευταία ανάλυση όλοι έχουν να κερδίσουν.