Φαινόμενα

«Ευσυγκίνητη» αδιαφορία

Η αποκάλυψη τραγικών υποθέσεων κακοποίησης παιδιών επιβεβαιώνει τη ναρκισσιστική μας τύφλωση
Ακόμη μία φρικιαστική ιστορία παιδεραστίας. Ακόμη μία ευκαιρία για ένα μιντιακό παραλήρημα. Μια μάνα εξέδιδε τα μωρά της. Τι πιο άγριο. Και γίνεται χειρότερο όταν συμμετέχει στην κακοποίησή τους ο πατριός και ακόμη χειρότερο όταν συμμετέχει και ένας ιερέας. Μια ιστορία εν τέλει στης οποίας τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες κρύβεται η απόλυτη απειλή: η απόδειξη της υποκρισίας της κοινωνικής μας οργάνωσης. Όπως τότε με την υπόθεση Δουρή.

Τις λατρεύει αυτές τις ιστορίες το μιντιακό θέαμα γιατί σοκάρει το γεγονός ότι εμφανίζουν την απόλυτη διάλυση σε όλο το φάσμα του πολιτισμού που περιβάλλει την ανθρώπινη ύπαρξη, από τις αξίες μέχρι τα ισχυρότερα ταμπού, από τη μητρική αγάπη μέχρι την έννοια της οικογένειας και από την ιερότητα της παιδικής ηλικίας μέχρι την επιβεβλημένη ιερότητα ενός εκκλησιαστικού ποιμένα. Σε όλα αυτά προστίθεται ένα στοιχείο κοινό για όλες τις παρόμοιες υποθέσεις, η σιωπή του κοινωνικού περιβάλλοντος, της γειτονιάς, εκείνων που ακούν, ενδεχομένως κουτσομπολεύουν, αλλά κατά βάθος αδιαφορούν ή και αποστρέφονται οποιαδήποτε διατάραξη της ησυχίας τους.

Πρόκειται για την απόλυτη φρίκη, για τη χειρότερη και πλέον άγρια πτυχή των κοινωνιών μας και ως τέτοια είναι άκρως φωτογενής. Γι΄ αυτό και κινδυνεύει να γίνει αγριότερη, καθώς θα ξεφλουδίζεται από δελτίο σε δελτίο, από εκπομπή σε εκπομπή και θα προσφέρονται λεπτομέρειες προς κανιβαλικό κορεσμό του μιντιακού θεάματος.

Ήδη χθες το μεσημέρι στο «Μπλα, μπλα» του Αlter, εκπομπή για τα κουτσομπολιά τής σοουμπίζ και τους πρωταγωνιστές της, προβλήθηκε συνέντευξη του αδελφού τού πατριού των παιδιών. Μια πλάτη στον φακό. Συντετριμμένος από όσα έμαθε για τον αδελφό του πρόσφερε στη μεσημεριανή κουτσομπολίστικη τηλεγαστριμαργία συναισθήματα και προσωπικές αντιδράσεις προς κατανάλωση από το φιλοθέαμον. «Δεν μπορώ να τα πιστέψω αυτά που λένε για τον αδελφό μου. Σε αυτό το σπίτι είναι ενάμιση χρόνο, πριν ήταν σε άλλο σπίτι και το προηγούμενο παιδί του (!)… ούτε που το είχε αγγίξει…».

Είναι αλήθεια ότι συμπληρώνει η παρουσία και η μαρτυρία του την εικόνα της παράδοξης κοινωνικής σιωπής, εκείνου του «δεν ήξερα» και ως εκ τούτου «πέφτω από τα σύννεφα», το οποίο δεν επιβεβαιώνει άλλο από τη βαρβαρότητα της απόλυτης αδιαφορίας, της απόλυτης τύφλωσης απέναντι σε ό,τι αφορά τον απέναντι, τον διπλανό, τον άλλο, αδιαφορία για οτιδήποτε, εν τέλει, δεν αφορά το «εγώ μου».

Η υπόθεση της κακοποίησης της 11χρονης μπορεί να είναι κτηνωδία ως αυτό καθαυτό γεγονός, αλλά αποτελεί επιπλέον απόδειξη του παθολογικού, του κτηνώδους ναρκισσισμού των κοινωνιών μας.

Και φυσικά η μιντιακή διαχείρισή τους όταν αποκαλυφθούν συντηρεί την τύφλωση, για την ακρίβεια την κατάσταση όπου έχουμε «μάτια, διάπλατα κλειστά». Όλα στο φως πλην των συνθηκών και των νοοτροπιών που ευνοούν τη διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων, που τα περιβάλλουν με τη σιωπή.

Τη μαρτυρία του αδελφού αναλύει η τηλεσύμβουλος, επαγγελματίας πανελίστρια κ. Τένια Μακρή. Είπε για τον αδελφό του ότι ήταν καλόκαρδος και «βούβαλος» και «αν συνδυάσουμε ότι έπασχε από ζάχαρο, άρα ήταν ευτραφής και δεν είχε σεξουαλική ζωή, τότε…». Αυτή κι αν ήταν η αποθέωση της ναρκισσιστικής τύφλωσης.


Τηλε-κατανάλωση της φρίκης

Το «μπλαμπλάδικο» θεωρήθηκε ο κατάλληλος χώρος για να γίνουν εμβριθείς αναλύσεις της προσωπικότητας του καταγγελθέντος πατριού.

Μέσω των λέξεων που χρησιμοποίησε ο αδελφός και με επιπλέον γαργαλιστικά στοιχεία, αν είχε ζάχαρο, αν έκανε σεξ (!). Με την ευκαιρία πρόβαλλε εαυτόν ως αυθεντία η κυρία αναλύτρια-Τένια και χωρίς κανέναν ενδοιασμό για το γεγονός ότι μπαίνει σε χωράφια που απαιτούν ειδικούς χειρισμούς και πάντως δεν είναι της αρμοδιότητας μεσημεριανάδικου.

Αλλά η κατανάλωση της φρίκης, η μετατροπή της σε άλλοθι για τηλεοπερέτες ανατριχιαστικών αφηγήσεων και πληροφοριών, η αξιοποίησή της για να αναδειχθούν «αυθεντίες» στα τηλεοπτικά πάνελ που κάνουν αναλύσεις εκ του προχείρου για κοινή κατανάλωση, επιβεβαιώνει την κοινωνία της «ευσυγκίνητης» αδιαφορίας.