Ο υγρότοπος με τις 20 λιμνοθάλασσες
Φοινικόπτερα (φλαμίνγκος) στον Αμβρακικό
Η επιφάνεια του Αμβρακικού κόλπου καταλαμβάνει μια έκταση 350 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με μέγιστο βάθος τα 60 μέτρα. Επικοινωνεί με το Ιόνιο από τον στενό δίαυλο Πρέβεζας- Ακτίου, που έχει πλάτος λίγες εκατοντάδες μέτρα και βάθος περίπου 10 μέτρα. Είναι το μεγαλύτερο «μωσαϊκό υγροτοπικών συστημάτων» της χώρας μας. Αποτελείται από 20 ακέραιες λιμνοθάλασσες (περισσότερες από κάθε άλλο μέρος στην Ελλάδα), καλαμιώνες, δάση και αλμυρόβατους. Δύο μεγάλα ποτάμια, ο Άραχθος και ο Λούρος, εκβάλλουν σ΄ αυτήν τη σχεδόν κλειστή θάλασσα.
Τα γλυκά τους νερά και οι προσχώσεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ειδικά του βορείου τμήματος του κόλπου και στη δημιουργία υγρότοπων όπου έχουν βρει καταφύγιο πολλά είδη πτηνών και ψαριών.
Θαλάσσιες χελώνες, ρινοδέλφινα και περίπου 300 είδη πτηνών έχουν παρατηρηθεί και 115 από αυτά περιλαμβάνονται στον κατάλογο των απειλούμενων και προστατευόμενων ειδών. Εδώ υπάρχει η τρίτη σε μέγεθος αποικία αργυροπελεκάνων στην Ευρώπη και η μεγαλύτερη αποικία ερωδιών στα Βαλκάνια.
Γι΄ αυτούς τους λόγους η ευρύτερη περιοχή του Αμβρακικού έχει ενταχθεί στο δίκτυο ΝΑΤURΑ των προστατευόμενων περιοχών, αλλά και στη διεθνή σύμβαση Ραμσάρ ως «υγρότοπος διεθνούς σημασίας». Όμως οι πολυπληθείς ιχθυοκαλλιέργειες και η έλλειψη βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων τον μολύνουν.













