Το παιδί με το κουτάβι

Τον Αύγουστο του 1922, δίπλα στο μέτωπο του ελληνικού στρατού που πολεμούσε τους Τούρκους στον ποταμό Μαίανδρο της Μικράς Ασίας, πραγματοποιείτο μια ελληνική ανασκαφή. Οι 30 εργάτες ήταν Τούρκοι κατάδικοι των φυλακών της Σμύρνης. Τότε βρέθηκε στο Γεροντικό, ένα αρχαίο κτίριο, εντοιχισμένο με το κεφάλι κάτω ένα μικρό μαρμάρινο άγαλμα παιδιού ίσαμε δύο χρόνων, με κάπα και κουκούλα, που σφίγγει σφιχτά επάνω του ένα κουταβάκι, ενώ στο πρόσωπό του απλώνεται μια έκφραση ικανοποίησης. «Το προσφυγάκι», όπως ονομάστηκε το χαριτωμένο άγαλμα του 1ου αιώνα π.Χ., «φυγαδεύτηκε» με το τελευταίο τρένο από τη Νύσα προς τη Σμύρνη. Εκεί ο αρχαιολόγος Νίκος Κουρουνιώτης το μετέφερε με τα χέρια του στο πλοίο της επιστροφής και το «Προσφυγάκι» κατέληξε στο Μουσείο ως ελάχιστο, συγκινητικό δείγμα ελληνικού πολιτισμού 30 αιώνων που ξεριζώθηκε βιαίως.