Δίκτυο

Οικολογία και συμφέρον

Μπορεί να θυμίζει το γνωστό «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα» η ανάγκη για λήψη μέτρων ενάντια στην καταστροφή του πλανήτη μας, ο οποίος ολοένα και περισσότερο μεταλλάσσεται σε θερμοκήπιο, αλλά οι φωνές διαμαρτυρίας κυκλώνουν τους ισχυρούς της γης που εξακολουθούν να κωφεύουν. Το Σάββατο εκατομμύρια πολίτες απ΄ όλο τον κόσμο θα κατέβουν στους δρόμους για να διαδηλώσουν την απαίτησή τους προς τις κυβερνήσεις τους να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα ώστε να μειωθούν παγκοσμίως οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου τουλάχιστον στο ένα τρίτο των σημερινών μέχρι το 2050. Στην Αθήνα την Κυριακή, στις 12 το μεσημέρι, οι Οικολόγοι Πράσινοι οργανώνουν προβολή της ταινίας «Εverything΄s cool» στον κινηματογράφο«Απόλλων» (Σταδίου) με θέμα το πώς αντιλαμβάνεται η Αμερική τα ζητήματα του περιβάλλοντος και τα επικίνδυνα χάσματα μεταξύ επιστημονικών δεδομένων και πολιτικών επιλογών που συχνά χρηματοδοτούνται από επιχειρήσεις. Αυτή τη στιγμή το φιλμ προβάλλεται σις ΗΠΑ ενώ στη χώρα μας το είχαμε δει στις φθινοπωρινές «Νύχτες πρεμιέρας». Η είσοδος είναι ελεύθερη.


Στο κυνήγι της… πειρατείας

Μεγάλη η χαρά της διεθνούς (και εγχώριας) μουσικής βιομηχανίας για την «καινοτόμο» συμφωνία που υπεγράφη στην Γαλλία με στόχο την καταπολέμηση της πειρατείας στο Διαδίκτυο. Η συμφωνία προβλέπει τη δημιουργία ανεξάρτητου κρατικού φορέα που θα αναλάβει τη διαχείριση ενός συστήματος το οποίο θα διακόπτει τη σύνδεση στους χρήστες που ανταλλάσσουν παρανόμως αρχεία. Υπεγράφη στο Παρίσι μεταξύ παραγωγών μουσικής, παραγωγών οπτικοακουστικών έργων, παροχέων διαδικτυακής σύνδεσης και κρατικών φορέων. Και ερωτώ εγώ, η αδαής: Ακούγεται λογικό να κυνηγάει ολόκληρη η μουσική βιομηχανία τους δυνάμει πελάτες της; Δεν είναι οφθαλμοφανές ότι θα πρέπει να στρέψει το ενδιαφέρον της στο πώς να τους φέρει πίσω, τη στιγμή που και οι παραπάνω κατασταλτικές ενέργειες δεν θα της αποφέρουν την παραμικρή δεκάρα; Και κάτι ακόμα: Η τεχνολογία τρέχει με τέτοια ταχύτητα που δεν είναι εύκολο πλέον να χωριστεί με μαύρο μαρκαδόρο, η νόμιμη από τη μη νόμιμη πράξη.


Ένα λαμπερό μυστήριο

Ολοστόλιστα με έντονα χρώματα- μελανό, βαθυγάλαζο, κόκκινο και πράσινο- τα κυκλαδικά (ολόλευκα σήμερα) ειδώλια μπορεί να έχουν αποκαλύψει τα μυστικά της όψης τους, όχι όμως και την ταυτότητα ή τη χρήση τους. Ήταν θεότητες; Υποκατάστατα παλλακίδων στην υπηρεσία των νεκρών; Παιδικές κούκλες; Λατρευτικές εικόνες ή αντικείμενα κύρους που χρησιμοποιούνταν σε τελετές όπως ο γάμος; «Η έλλειψη γραπτών πηγών και στοιχείων από ασφαλή ανασκαφικά δεδομένα σχετικά με τη θρησκεία και την άσκηση λατρείας στο προϊστορικό Αιγαίο καθηλώνει τις διάφορες απόψεις στο επίπεδο των απλών υποθέσεων», επισημαίνουν οι συγγραφείς της έκδοσης «Αιγαίου Κύματα. Έργα του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης της Αθήνας» (Εκδ. Skira), ο διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης και η επιμελήτρια του μουσείου Πέγκυ Σωτηρακοπούλου. «Γεγονός είναι πάντως ότι η παρουσία τους σε τάφους και σε οικισμούς ενισχύει την πιθανότητα να χρησιμοποιούνταν και στην καθημερινή ζωή για τελετουργικούς σκοπούς», γράφουν για τους «εκπροσώπους» του ιδιαίτερου ανθρωποκεντρικού κυκλαδικού πολιτισμού στην έκδοση που ισορροπεί ανάμεσα στον επιστημονικό κατάλογο και το γοητευτικό λεύκωμα. Μια ματιά σε βάθος για τον κυκλαδικό πολιτισμό που γεννήθηκε υπό το φως του Απόλλωνα και άφησε τα ίχνη του στους αιώνες και που για τους περισσότερους μοιάζει με θησαυρό σε προθήκες μουσείων καθώς δεν έχουν βρει το «κλειδί» του.