«Η μελωδία είναι κινητήρια δύναμη»

Ήταν από εκείνους που είδαν τη μουσική παραγωγή στην Ελλάδα σαν μια μεγάλη υπόθεση. Μουσική που σε αφορά είτε αν ζεις στο Θησείο είτε στο Σόχο. Που έχει μια συνέχεια από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής «ηλεκτρονικής» σκηνής έως τώρα. Απλά τώρα, τα πράγματα δικαιώνουν τον Νίκο Πατρελάκη.

«Η ανάγκη να γράφω μουσική είναι η μοναδική κινητήρια δύναμη όλο αυτόν τον καιρό» λέει, συνδέοντας την ιστορία μας με τα πρώτα επεισόδια όταν κυκλοφορούσε τα δύο πρώτα του κομμάτια στη Sony. Τώρα, φρέσκο στον κήπο των μουσικών κυκλοφοριών, το άλμπουμ του «Εcho» – σε ανεξάρτητη ετικέτα- είναι μία από τις κομβικές παραγωγές της χρονιάς. Μουσική με συναίσθημα, μελωδία, υπερβατικότητα.

«Κινητήρια δύναμη», λέει, «είναι η διάθεσή μου να γράψω μελωδίες και ρυθμούς και να τα μοιραστώ με τους φίλους μου. Είμαι αρκετά αφοσιωμένος σε αυτό που κάνω, οπότε τις διαφορές σε σχέση με τον χρόνο τις ορίζει συνήθως το περιβάλλον μου κάθε φορά. Οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινωνώ, η τεχνολογία που μπορώ να χρησιμοποιήσω, οι συνθήκες που ισχύουν».

Τον ξέρω χρόνια. Ως dj σε ωραίες βραδιές της ζωής μας, αλλά και ως παραγωγό που δεν βρίσκει ησυχία αν δεν «τρέξει» τις μουσικές σε ό,τι περιπέτειες νομίζει ότι τους ταιριάζουν. Του αρέσει με τον ηλεκτρονικό ήχο να «δένει» φυσικά όργανα. Πειραματίζεται, δοκιμάζει ιδέες. Όταν μια μέρα μου είπε πως έγραφε «μουσική με τον Πολ Μακάρτνεϊ» ξαφνιάστηκα, αλλά λίγο. Ήταν το «Voices», που κυκλοφόρησε τότε (το 2000) για την υποστήριξη ανθρώπων με κινητικά προβλήματα. Είχε πάει ως το Νο16 του indie chart. Το άκουσαν δηλαδή πολλοί.

«Δεν γνωρίζω αν έχω πετύχει σε κάτι (σ.σ.: απαντά όταν τον ρωτώ σε τι πιστεύει περισσότερο ότι έχει πετύχει). Έχω όμως προσπαθήσει να ενώσω δημιουργικά ανθρώπους, γιατί αυτό νομίζω είναι το κλειδί της εξέλιξης της μουσικής. Συνεργασία, ποικιλία ιδεών και συναισθημάτων και ήχων και εικόνων». Έχει δημιουργήσει τώρα τη δική τουανεξάρτητη- εταιρεία, η οποία έχει ήδη φτιάξει όνομα στον χώρο. «Μου έδωσε τη δυνατότητα να κυκλοφορήσω τη μουσική μου χωρίς πίεση. Με έμαθε παράλληλα να πειθαρχώ στη σύνθεσή μου, να μπορώ να τη σκέφτομαι και μετά την πραγματοποίησή της». Γράφει άλλωστε μουσικές για ταινίες και θεατρικά και σηκώνει με επιτυχία στους ώμους του το… τιμητικό «βάρος» της μουσικής που έγραψε για την τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων.

Αν βλέπω κάτι από το… ολυμπιακό πνεύμα επάνω του τώρα, είναι η πειθαρχία και το να στοχεύει όλο και πιο ψηλά. Επιστρέφει στην καθημερινότητά του (του αρέσει, λέει, να αρχίζει τη δουλειά στο στούντιο γύρω στις 11 το πρωί κάθε μέρα και να βρίσκεται εκεί έως περίπου τις 10 το βράδυ… Στο σπίτι όταν γυρίζει μαγειρεύει, διαβάζει λίγο- «Δεν έχω κεραία και δεν βλέπω τηλεόραση», λέει). «Και το “Εcho”», συνεχίζει, «είναι το ημερολόγιο των τελευταίων ετών, μεταφρασμένο σε ήχους, κοντινούς με τα συναισθήματα των ανθρώπων που ήταν γύρω μου».

ΙΝFΟ

Στις 10 Δεκεμβρίου στην γκαλερί «Spilioti Ρrojects» (Σοφοκλέους 1), o Νίκος Πατρελάκης εγκαινιάζει προσωπική έκθεση φωτογραφίας.

Με μια ματιά

Άλμπουμ και κομμάτια του κυκλοφορούν σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία Γράφει μουσικές για την τηλεόραση, το σινεμά, τη διαφήμιση, το ραδιόφωνο Παίζει ως dj σε κλαμπ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό 1989, τα σινγκλς «Ιn a Lifetime» και «Want To» 1991, το «Gaia», με το σινγκλ «Μirage» και συμμετοχή της σόουλ/χάουζ ντίβας ΡΡ Αrnold 1999, το άλμπουμ «Ηabitat» 2000, συνεργασία με Πολ Μακάρτνεϊ στο «Voices» 2001, το άλμπουμ «Εlements» και μετά το «Τime» 2004, συνθέτει μουσικές για τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2007, κυκλοφορεί το «Εcho», απο τη δική του εταιρεία Smallhouse