Με το πόδι ψηλά!
Έξι Γάλλοι και Αμερικανοί χορογράφοι επιχειρούν να μας παρασύρουν (στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο) στον πυρετό τού καν καν, του θυελλώδους χορού που έγινε συνώνυμο της νυχτερινής διασκέδασης α λα γαλλικά και συνδέθηκε με το Παρίσι των μποέμ
Μουσική Όφενμπαχ- «Ορφέας στον Άδη», «Ωραία Ελένη», «Η παριζιάνικη ζωή»…κατά προτίμηση, και οι περίφημες «Chahuteuses» (μεταφράζονται ως «ανυπότακτες»), οι εκκεντρικές χορεύτριες- κορσάζ, μπούστος «προβεβλημένος», φούστες με αλλεπάλληλα βολάν, χαρακτηριστικές μαύρες κάλτσες με την καλτσοδέτα που δένει ψηλά με λουλούδι…σκανδαλώδεις για την εποχή τους φιγούρες, που προκαλούσαν τα χρηστά ήθη των Γάλλων αστών, αλλά θα αποκτούσαν και φανατικούς θαυμαστές και υπερασπιστές από τον χώρο της τέχνης, ορμούν στη σκηνή, το πόδι πολύ ψηλά και… καν καν! Ιδού η Μπελ Επόκ!
ΙΝFΟ
Στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο» (Συγγρού 143, Νέα Σμύρνη, τηλ.
210-9315.600, http:
//www. gialino.gr).
Εισιτήρια: 60, 50, 40, 35, 30, 20, 15 ευρώ.
Εικόνες που έχουν φτάσει από το γύρισμα του 19ου αιώνα προς τον 20ό, εικόνες που έχει διασώσει ένας Τουλούζ-Λοτρέκ- δεκαεπτά πίνακές του έχουν θέμα τους το καν καν και την εμβληματική του χορεύτρια Λα Γκουλί-, ένας Σερά… εικόνες που έχει αναβιώσει ένας Μαξ Οφίλς στην οθόνη (πρόσφατη έχω την «Ηδονή»- «Le Ρlaisir» – που προβλήθηκε στο αφιέρωμα το οποίο έκαναν στον σκηνοθέτη οι φετινές «Νύχτες Πρεμιέρας», με την εκπληκτική, μεθυστική- μία δίνη, ένας παροξυσμός!-, βουλιαγμένη στο καν καν εναρκτήρια σεκάνς) θα ζωντανέψουν σε λίγες ημέρες στο «Γυάλινο»:
«Ρaris Can Can».
Μετά την επιτυχημένη περιοδεία του σ΄ ολόκληρο τον κόσμο- ΗΠΑ, Βρετανία, Βέλγιο, Νορβηγία, Πορτογαλία, Πολωνία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Λίβανος, Κορέα-, το θέαμα έρχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας, στη γιορτινή Αθήνα, με βασικό στόχο να ζωντανέψει τη θρυλική ατμόσφαιρα των διάσημων «Μoulin Rouge» και «Folies Βergere», από την Μπελ Επόκ έως σήμερα, και να μας μυήσει στα μυστικά της γοητείας του αυθεντικού γαλλικού καμπαρέ.
Δώδεκα χορευτές, τέσσερις κωμικοί ηθοποιοί και η τραγουδίστρια Σιλβί Ρουσό υπόσχονται «μία σαγηνευτική παράσταση, με τον αέρα της γαλλι κής κομψότητας», με «πολύχρωμες» χορογραφίες, μουσικές των Ζακ Όφενμπαχ, Φραντς Λέχαρ, Κόουλ Πόρτερ, τραγούδια του Τζορτζ Γκέρσουιν αλλά και της Εντίτ Πιαφ, σκηνικά που παραπέμπουν στα έργα του Τουλούζ-Λοτρέκ και κοστούμια εποχής που τα υπογράφει ο Ράνταλ Ράιτ συστρατεύονται για το «Ρaris Can Can», μία παράσταση των πολυβραβευμένων Τζέφρι Μος, σκηνοθέτη και παραγωγού, και Πατρίς Μαρκ, παραγωγού.














