Οι δημόσιοι χώροι

Ο κ. Πέτρος Στουραΐτης, ομογενής από την Αυστραλία, γράφει για την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων χώρων: «Είναι ανάπηρος- τετραπληγικός- που εδώ και λίγα χρόνια ζω μόνιμα στην Αυστραλία. Ήρθα για λίγες μέρες στην Ελλάδα και ζήτησα να με πάνε σε διάφορες περιοχές της αγαπημένης μου Αθήνας. Με πήγαν να ξαναδώ το Ζάππειο και είδα τα εξής:

1) Για να μπει ένας ανάπηρος με αυτοκίνητο στον χώρο του Ζαππείου, πρέπει να πληρώσει σε ιδιωτικό πάρκινγκ!

2) Δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις πλέον ούτε με το αναπηρικό αμαξίδιο στους δρόμους του Ζαππείου γιατί τεράστιες εκτάσεις του έχουν καταληφθεί από ιδιωτική επιχείρηση που έβαλε τραπεζάκια, καρέκλες, καναπέδες, γλάστρες, φυτά κ.λπ., έτσι ο πρώην δημόσιος χώρος έχει γίνει αυστηρά ιδιωτικός και κερδοφόρος. Ζήτησα να πάνε σε μια άλλη αγαπημένη γειτονιά, στο Παγκράτι, όπου είδα τα εξής:

3) Εκεί που υπήρχαν πεζοδρόμια, ελεύθερα για όλους τους πολίτες στην οδό Υμηττού, τώρα έχουν γίνει κλειστοί, ιδιωτικοί χώροι όπου αμέτρητα παιδιά σχολικής και φοιτητικής ηλικίας περνάνε μέσα σε αδράνεια, τσιγάρο και καφέ τις ώρες και τις μέρες τους.

4) Σε μια γραφική μικρή πλατεία, την πλατεία Πλαστήρα, εκεί που κάτω από ιστορικά δέντρα μπορούσες να πιεις ένα καφεδάκι, τώρα την έχουν «χτίσει», την έχουν «κλείσει», την ιδιωτικοποίησαν, την έκαναν κερδοφόρο επιχείρηση και την εκμεταλλεύονται κάποιοι επιτήδειοι».