Συνέντευξη
«Ο ρατσισμός συνεχίζει να είναι διάχυτος παντού και εξακολουθεί να υπάρχει η άποψη ότι μια ταινία με μαύρους δεν πουλάει», λέει ο Ντάνι Γκλόβερ (εδώ με τη σύζυγό του σε εκδήλωση προς τιμήν του στη Θεσσαλονίκη)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά «Η τέχνη είναι επικίνδυνη για την εξουσία» 
«Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, ταινίες σαν το “Φονικό όπλο” μού έδωσαν τη δυνατότητα να γίνω διάσημος και να μπορέσω να ασχοληθώ με την τύχη των συνανθρώπων μου, να συνειδητοποιήσω ότι πάνω απ΄ όλα είμαι πολίτης, ένας άνθρωπος και τα προβλήματα μας αφορούν όλους, καθώς ζούμε σε μια παγκόσμια κοινότητα που ό,τι συμβαίνει σ΄ αυτήν αντανακλάται πάνω μας, ανεξάρτητα από την εθνικότητά μας, το αν ζούμε στην Ελλάδα ή την Αμερική», είπε ο διάσημος Αμερικανός σταρ, αλλά και ακτιβιστής και Πρέσβης Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ και της UΝΙCΕF, ο οποίος βρίσκεται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης .
Είναι δυνατόν να πιστεύει ένας σταρ του δικού σας διαμετρήματος ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο;
«Κι όμως, η τέχνη είναι επικίνδυνη γι΄ αυτούς που έχουν την εξουσία και θέλουν να ελέγξουν τη φαντασία μας, τις ιδέες μας, να μας αποπροσανατολίσουν. Με αυτή την έννοια, η τέχνη δίνει φτερά στη διάθεσή μας για καλυτέρευση της ζωής, των συνθηκών διαβίωσης, των ονείρων μας κι επομένως είναι επαναστατική. Η τέχνη αναπτύσσει τη φαντασία μας και μας βοηθάει να βρούμε την ταυτότητά μας. Η τέχνη ενώνει τους διαφορετικούς ανθρώπους, κάτι που σπάνια μπορεί να κάνει η πολιτική».
Πολιτικοποιημένο ον, αλλά δεν απορρίπτετε βίαιες ταινίες σαν το «Φονικό όπλο»… «Είναι ταινίες όπου η βία χρησιμοποιείται για να προλάβει ή να υποτάξει το κακό, δεν είναι μια τυφλή βία για τη βία. Στο σύστημα που δουλεύουμε, δεν μπορείς να περιμένεις από την εξουσία να επενδύσει σε ταινίες που υπονομεύουν τα ίδια τα συμφέροντά της. Η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια άλματα, αλλά ο κόσμος συνεχίζει να είναι άνεργος, να πεινάει, να είναι άστεγος. Γι΄ αυτό προσπαθώ, όσο μπορώ και μου επιτρέπεται, να κάνω ταινίες που κοιτάζουν τον άνθρωπο, με σκηνοθέτες σαν τον Λαρς Φον Τρίερ ή τον Τζον Σέιλς, που η τελευταία ταινία του “Ηoneydripper” με έφερε στη χώρα σας».
Μαχητικός και πολιτικοποιημένος, ο 61χρονος Ντάνι Γκλόβερ των 50 και πλέον ταινιών, δεν έχει αυταπάτες όσον αφορά τους μαύρους ηθοποιούς στο Χόλιγουντ και δηλώνει: «Ελάχιστα έχει καλυτερεύσει η τύχη τους, καθώς ο ρατσισμός συνεχίζει να είναι διάχυτος παντού και εξακολουθεί να υπάρχει η άποψη ότι μια ταινία με μαύρους δεν πουλάει». Ωστόσο αυτόν προσωπικά τον βοήθησε η τύχη να ξεφύγει από την ανωνυμία, παίρνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο «Πορφυρό χρώμα». Και ξέρει, βέβαια, πως όχι μόνο στο Χόλιγουντ, αλλά «σε όλη την αμερικανική κοινωνία, ελάχιστα έχει αλλάξει η κατάσταση για τους Αφροαμερικανούς, παρ΄ όλα τα κινήματα χειραφέτησης».
Είναι καλύτερος ή χειρότερος ο σημερινός κόσμος από χθες;
«Έχει σημειωθεί πρόοδος, ωστόσο οι δυστυχισμένοι στον πλανήτη είναι περισσότεροι και οι αντιλήψεις για τους “διαφορετικούς” ανθρώπους δεν έχουν αλλάξει ριζικά. Τα ΜΜΕ εκφράζουν την κυρίαρχη ιδεολογία της εξουσίας. Θεωρώ τον εαυτό μου “παιδί” των κοινωνικών κινημάτων στον 20ό αιώνα και θέλω να αφιερώσω τη ζωή μου στην προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο».
«Χαμένες» ταινίες
Μέσα στον καταιγισμό των 200 ταινιών απ΄ όλο τον κόσμο, την παρουσίαση όλης της φετινής ελληνικής παραγωγής και τα δεκάδες αφιερώματα σε διάσημους δημιουργούς, οι 14 ταινίες που διαγωνίστηκαν στο διεθνές τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, «χάθηκαν», δεν στράφηκαν τα φώτα πάνω τους- κι ας ήταν στις περισσότερες γεμάτο το «Ολύμπιον». Σ΄ αυτό «βοήθησε» και η άποψη της κριτικής επιτροπής ότι «φέτος το επίπεδο είναι χαμηλό». Αυτό, πάντως, είναι ευθύνη της Διεύθυνσης του Φεστιβάλ που δεν επέλεξε καλύτερες. Όπως και μια διάθεση για… πουλ-μουρ κλίμα- πουλάω μούρη…- με βομβαρδισμό ταινιών και εκδηλώσεων που κανείς από τους δεκάδες χιλιάδες θεατές δεν προλαβαίνει να δει ούτε κατά το 1/3 τους. Έτσι, φαίνεται να έχουν δίκιο οι Έλληνες σκηνοθέτες που γκρινιάζουν ότι «εξαφανίζεται» η εγχώρια παραγωγή. Κάτι για το οποίο δεν φταίει η δομή του θεσμού, αλλά ο τεράστιος- και σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς νόημα- αριθμός ταινιών και εκδηλώσεων.
«Να είναι τολμηροί οι Έλληνες σκηνοθέτες» 
Ενθουσιασμένος από το «Sugartown οι γαμπροί», αλλά και από τον «Εl Greco» που τον ανέφερε σαν παράδειγμα για την εμπορική επιτυχία την οποία γνωρίζει, υποσχέθηκε να δει και τον «Εduart» της Αγγελικής Αντωνίου που θα μας εκπροσωπήσει στην επιλογή για τα ερχόμενα Όσκαρ (ο ίδιος είναι στην επιτροπή). Το Σάββατο το βράδυ, ο Τζιμ Γιαννόπουλος έδωσε στο «Ολύμπιον» το βραβείο στη μνήμη του Νίκου Κούρκουλου, στον γιο του Άλκι Κούρκουλο με την παρουσία και της Μαριάννας Λάτση.
Τα βραβεία
Διεθνές τμήμα Στην Κίνα πήγε ο Χρυσός Αλέξανδρος, αλλά και οι ελληνικές ταινίες δεν έμειναν έξω από τις βραβεύσεις (ειδικό βραβείο της Επιτροπής στον Σπύρο Σταθουλόπουλο, σεναρίου στη «Διόρθωση» του Θάνου Αναστόπουλου και γυναικείου ρόλου στην Άννα Λαλασίδου).
● Χρυσός Αλέξανδρος (37.000 ευρώ): «Ώριμο στάχυ» του Σάνγκτζουν Τσάι.
● Αργυρός Αλέξανδρος (22.000 ευρώ): «ΡVC-1» του Σπύρου Σταθουλόπουλου σε παραγωγή ΕλλάδαςΚολομβίας.
● Βραβείο σκηνοθεσίας:
«Φθινοπωρινός κύκλος» του Βέικο Εούντιου από την Εσθονία.
● Βραβείο σεναρίου:
«Διόρθωση» του Θάνου Αναστόπουλου (γραμμένο μαζί με τον Βασίλη Ραΐση). ● Γυναικείας ερμηνείας:
Άννα Λαλασίδου για την ταινία «Έλλη» του Θανάση Καρανικόλα.
● Ανδρικού ρόλου:
Αλμπέρτο Σορνόζα για την ταινία «ΡVC-1». Την ίδια ταινία βράβευσε και η Fipresci (Διεθνής Ένωση Κριτικών). Και για τον ελληνικό κινηματογράφο, το βραβείο το έδωσε στη «Διόρθωση».
Βραβείο κοινού
Το βραβείο κοινού για το ελληνικό τμήμα, με περισσότερους ψήφους από ποτέ, δόθηκε στην ταινία «Ελ Γκρέκο» του Γιάννη Σμαραγδή. Για το διεθνές, στο «ΡVC-1».
Ψηφιακές ταινίες
Χαμηλότερο από πέρυσι ήταν το επίπεδο των 11 ψηφιακών ελληνικών ταινιών που διαγωνίστηκαν για το ανάλογο- 15.000
ευρώ- βραβείο.
Μοιράστηκε στις τρεις ταινίες: «Άκου» του Γιώργη Φωτόπουλου, «Έξοδος» του Γιώργου Βούλγαρη, «Προσοχή εύθραυστον» του Βαγγέλη Ρικούδη.
Google news
