Σεξ! κι όποιος αντέξ΄

Ο τίτλος του είναι εμπνευσμένος. Παραξενεύει, γαργαλάει, κλείνει το μάτι κι όταν βρεις το κλειδί του, νομίζεις πως ανακάλυψες την Αμερική….Και την έχεις ανακαλύψει! Το Ουαλικό Λεξικό του Σεξ του Νίκου Πλατή (Κέδρος) με 3.200 λήμματα, 700 εικόνες, 780 σελίδες συν 8 σελίδες βιβλιογραφία, χαρτογραφεί και σχολιάζει το σεξ-ουαλικό σύμπαν με τον πιο απολαυστικό, παιγνιώδη, πιπεράτο και ερεθιστικό τρόπο. Και ενώ η βιβλιογραφία γύρω από το σεξ μοιάζει κορεσμένη, εδώ, το ίδιο αυτό θέμα που ηχεί σχεδόν κοινότοπο, απογειώνεται. Μάλιστα, η πολυσυλλεκτικότητα, η συγκριτική διάθεση, η κοινωνικοπολιτική προσέγγιση και ο σαρκασμός του συγγραφέα υποβάλλουν μια δεύτερη ανάγνωσή του η οποία μας εισάγει εντέλει (και) σε μια ιστορία της εξουσίας. Στο γράμμα Ε του έρωτα λ.χ. βρίσκουμε μια τεράστια γκάμα λημμάτων με έργα, στάσεις, τάσεις, ατάκες (του Γκουσγκούνη!), γεγονότα ή πρόσωπα, από τα πεδία της Λογοτεχνίας, της Λαογραφίας, του Κινηματογράφου ή της Ιστορίας και της Γλώσσας, μέχρι τα πεδία της Βιοχημείας, της Βιομηχανίας του σεξ, των σύγχρονων Ηθών ή του Διαδικτύου! Από τις Έντεκα χιλιάδες βέργες (ή πέη)- το ερωτογραφικό μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε μυστικά το 1907 ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ- μέχρι την Ελλάδος περιήγησι του Παυσανία (2ος μ.Χ. αι) επειδή εκεί βρίσκουμε πληροφορίες για την ερωτική λογοτεχνία των (αρχαίων) Ελλήνων, μέχρι και τα Εντεψίζικα, «πιπεράτα ανέκδοτα των Κρητότουρκων που εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους με τις σχετικές ανταλλαγές πληθυσμών». Από την Εμμανουέλα, «ό,τι καλύτερο του σοφτ πορνό» και την Εύα, το πορνοσινεμά στην Αγία Παρασκευή όπου προβλήθηκαν οι πρώτες ολιγόλεπτες «τσόντες» σε συμβατικά φιλμ, μέχρι τους τελευταίους Ευνούχους και την έκφραση « Έφαγε χυλόπιτα» η οποία γεννήθηκε στις αρχές του 19ου αι. με τα «γιατροσόφια» που έδινε στους βαριά ερωτευμένους ο κομπογιαννίτης Παρθένης Νένιμος. Από το Εντερικό πολυπεπτίδιο , την πρωτεΐνη που ενισχύει την ερωτική επιθυμία, ή το Έγκι, το ιαπωνικής έμπνευσης αυνανιστήρι γυναικών, μέχρι το Ελληνικό Dating Club που το 2004 δέχθηκε 500.000

επισκέψεις με σκοπό τη γνωριμία. Κι επειδή τον Πλατή τον ελκύουν τα ασύχναστα μονοπάτια, γράφοντας για τον «ερωτικό» Ανδρέα Εμπειρίκο μάς δίνει μια πληροφορία γνωστή σε ελάχιστους: ότι διέθετε μια πλούσια συλλογή με φωτογραφίες αιδοίων «που δυστυχώς κανείς εκδότης δεν είχε το απαιτούμενο κύρος για να εκδώσει»!

«Συνειδητά,τα βιβλία μου είναι προσχηματικά»,λέει ο 56χρονος σήμερα Νίκος Πλατής που έγινε γνωστός το 1974 με τη Νοσταλγική επιστροφή του Μπούμεραγκ, και μπήκε στην περιπέτεια των (αντισυμβατικών) λεξικών το 1996. Πράγματι το Μαύρο Λεξικό του (Άγρα 1999) έχει μια κοινωνιολογική διάσταση, ενώ το Αθωνικό Λεξικό (Άγκυρα 2001), που λειτουργεί και ως ταξιδιωτικό, μιλά για τον Θεό και τους ανθρώπους του χωρίς την αγωνία της πολιτικής ορθότητας.

Το Μπαχαρικό Λεξικό του πάλι (Κέδρος 2003), που είναι τόσο αξιόπιστο ώστε διδάσκεται στις ειδικές σχολές, διαβάζεται και σαν ιστορία της αποικιοκρατίας, ενώ και το Γατικό Λεξικό που ετοιμάζει θα σχολιάζει έμμεσα τα αφεντικά των ζώων. Γιoς παθιασμένου τυπογράφου, ο Νίκος Πλατής σπούδασε αρχιτέκτονας, τελείωσε τη σχολή Βακαλό, εργάστηκε ως ελεύθερος ρεπόρτερ και μπήκε στον χώρο της διαφήμισης χωρίς να σταματήσει να ασχολείται με τη λογοτεχνία. Σήμερα εργάζεται ως δημιουργός ιδεών για διαφημιστικές καμπάνιες, και αυτή η διπλή του ιδιότητα, τού ανθρώπου των γραμμάτων και της αγοράς, συνδυασμένη με την «αριστερο-αριστερή καταγωγή» του, δίνει στα λεξικά του μια εναλλακτική κοινωνική διάσταση. Έτσι το Ουαλικό Λεξικό του Σεξ είναι ένα σχόλιο για την ανθρώπινη συμπεριφορά στις ιδιωτικές στιγμές. Μια συμπεριφορά που σε αυτόν τον τομέα αποδεικνύεται εξόχως εξουσιαστική, με έντονες ταξικές αναφορές. Ο Πλατής ζωντανεύει λ.χ. τις άθλιες συνθήκες στα λαϊκά μπουρδέλα με τις πόρνες τρίτης κατηγορίας στην Ελλάδα ή αλλού, φωτίζει τη νοσηρότητα των σεξουαλικών πρακτικών (σε περιπτώσεις λ.χ. που εμπλέκεται το χρήμα ή η θρησκεία) και όταν του ζητάς να σχολιάσει τη σημερινή πραγματικότητα (που καθρεφτίζεται σφαιρικά στο βιβλίο του) με τις τράπεζες σπέρματος, τις παρένθετες μητέρες, το εικονικό σεξ κ.ο.κ., επισημαίνει μελαγχολικά ότι οδεύουμε προς την ακύρωση των σεξουαλικών συντρόφων, άρα και προς την κατάρρευση των ανθρώπινων σχέσεων- «πράγμα που εξυπηρετεί κάθε εξουσία».

Εικόνες πολύ τολμηρές και σπάνιες συμπληρώνουν το Ουαλικό Λεξικό του Σεξ λειτουργώντας σαν παράλληλη αφήγηση που λυτρώνει τον αναγνώστη από κάθε σεμνότυφη σκέψη, ταμπού ή προκατάληψη, χάρη και στις διαβρωτικά χιουμοριστικές λεζάντες. Στο λήμμα Ωραία Ελένη βλέπουμε λ.χ. την ντανταϊστικής έμπνευσης φωτογραφία του μεταμφιεσμένου σε γυναίκα αιρετικού καλλιτέχνη Μαρσέλ Ντυσάν. Μια γκραβούρα του 18ου αι. όπου μια αριστοκράτισσα σκύβει να χαϊδέψει τον σκύλο της εγκαινιάζοντας μια αλυσίδα πισωκολλητών , σχολιάζεται ως «φιλοζωική παρτούζα», και τα ερωτικά κόμικς δίνουν και παίρνουν. Με τούτα και με κείνα ο Πλατής πετυχαίνει τη δύσκολη ισορροπία και το βιβλίο τουμπορεί να διαβαστεί τόσο από έναν δεκατριάχρονο έφηβο όσο και από μια ανοιχτόμυαλη ηλικιωμένη, έναν ρέκτη των ερωτογραφημάτων ή έναν ανθρωπολόγο! Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κωστής Παπαγιώργης τον χαρακτήρισε διασταύρωση Η. Πετρόπουλου, Ν.Γ. Πεντζίκη και Γενναδίου (συγγραφέα περίφημης βοτανολογικής εγκυκλοπαίδειας). Θα προσθέταμε και το blogger, με τη μεταφορική έννοια του αντάρτη σχολιαστή.