Μπόρα είναι, θα περάσει;

Άφησα τελευταίο τον Σαραντάκο (http://www. sarantakos. com), και στέκομαι λίγο παραπάνω σ΄ αυτόν, επειδή μόλις τον τελευταίο μήνα βγήκε από τον κόσμο του διαδικτύου, συγκεντρώνοντας μεγάλο μέρος της δουλειάς του σ΄ έναν χορταστικό τόμο με τίτλο Γλώσσα μετ΄ εμποδίων (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου). Δεν θα υποκαταστήσω εδώ βεβαίως την κριτική (το βιβλίο δέχτηκε πάντως ήδη τον κριτικό έπαινο του Παντελή Μπουκάλα, Καθημερινή 6/11, αλλά και του γλωσσολόγου Θ. Μωυσιάδη, στο διαδίκτυο, στο πλούσιο σε ύλη μπλογκ του, linguarium.

blogspot. com), ούτε καν παρουσίαση όλων των απολαυστικών περιεχομένων του έχω την ευχέρεια να κάνω. Μικρό όμως δείγμα οι ενότητες «Μύθοι για τη γλώσσα» όπου καταρρίπτονται μεθοδικά πολλοί από τους περίφημους μύθους, π.χ. για τις 6 εκατομμύρια λέξεις της ελληνικής, που είναι τάχα και η γλώσσα των ηλεκτρονικών υπολογιστών· «Λαθοθηρίας έλεγχος», που μικρό δείγμα του είναι το παν μέτρον άριστον, ή τα γνωστά μας πια μπαμπινιώτεια «τσηρώτα», «αίολος» κτλ.· «Δασείας καταίρεσις», για τα ιδεολογήματα και τους μύθους που συνοδεύουν το πολυτονικό, από καθαρά επιστημονική σκοπιά ώς τα ευρείας καταναλώσεως ψεύδη, εντέλει, για τη μεταμεσονύχτια και περίπου εν κρυπτώ ψήφιση του μονοτονικού: εδώ ο Σαραντάκος κάνει επίσης όλη τη βρόμικη δουλειά, αλλά με μαχαιροπίρουνο παρακαλώ, ανατρέχοντας στα πρακτικά της Βουλής και συνθέτοντας ολόκληρη αστυνομική ιστορία, λεπτό προς λεπτό, ψηφίδα την ψηφίδα-και πάντοτε με χιούμορ.

Ώστε «υπάρχει ελπίς»; Ούτε λόγος. Ότι κι αυτός ο πόλεμος ή κλεφτοπόλεμος θα σβήσει μέσα στη μακρά ιστορία της γλώσσας, αυτήν που κατάπιε από τον Φρύνιχο ώς τον Μιστριώτη, αττικισμούς και νεοαττικισμούς, ήταν δεδομένο. Ότι θα βλέπαμε να αρχίζει τόσο γρήγορα το ξήλωμα ενός υπερπροβεβλημένου (λόγω εποχής, εποχής των μίντια και του σταρ σίστεμ)- ισμού ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Κι αν η τελευταία μάχη αυτού του πολέμου είναι κυρίως το ορθογραφικό, κι αν ούτε το καινούριο λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη ούτε οι προσπάθειες των νεότερων γλωσσολόγων είναι αρκετά να ξυπνήσουν τα μάτια όλων αυτών που θαμπώθηκαν και υπνωτίστηκαν από τα λιλιά της «ορθογραφίας» των «αίολων» κτλ., τι θα κάνουν με το λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών, που ετοιμάζεται με την εποπτεία του καθηγητή Χρ. Χαραλαμπάκη και αν μη τι άλλο θα ακολουθεί τη λεγόμενη «ορθογραφία Τριανταφυλλίδη»;