Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ο πήχυς σε καρβέλεια ύψη

Κυρία Αθηναίου, Σας μεταφέρω επιστολή πολίτη, που δείχνει σε ποιο σημείο έχουμε φτάσει, και παρακαλώ για τη δημοσίευση:

«Στο Γ΄ Νεκροταφείο κηδεύτηκε αγαπημένος φίλος. Στο αίτημά μου να εκφωνήσω το τελευταίο “αντίο” ο ιερέας αρνήθηκε στην αρχή, ύστερα όμως έστερξε να μου διαθέσει χρόνο δύο λεπτών. Αρνήθηκα και αναγκάστηκα να αποχαιρετήσω τον φίλο όχι στον ιερό ναό, αλλά στο μνήμα μετά την ταφή.

Ερωτήματα- σχόλια:

1. Από πότε ισχύει εντολή της εκκλησιαστικής αρχής για την απαγόρευση εκφώνησης επιτάφιου λόγου;

2. Ο ιερέας έχει επίγνωση της ιερατικής του αποστολής ή θεωρεί εαυτόν ιεροφάντη-μυσταγωγό διεκπεραιωτή ταχύρρυθμων τελετουργιών του τύπου “άψε σβήσε”;

3. Φαντάζεστε τον συγκεκριμένο ιερέα σε κήρυγμά του να προσπαθήσει να μας μυήσει στον κόσμο των μεταφυσικών αξιών;

4. Με τέτοια θλιβερά περιστατικά, πώς να μη γίνει η νεολαία θεραπαινίδα του ανιδανισμού, της αρνησιθρησκίας, της αθεΐας και του στείρου αρνητισμού;

5. Δυστυχώς, στο γέρμα της ζωής μου (είμαι σχεδόν εβδομηντάχρονος) διαπιστώνω με θλίψη ότι το “time is money” έχει γίνει αυτοσκοπός ακόμη και στον εκκλησιαστικό χώρο, με θυσία των πνευματικών αγαθών στον αλγεινό βωμό του υλικού κέρδους! (Χριστούλη μου, είπες τίποτα;)

Χρήστος Λεμπέσης, Σελήνια Σαλαμίνας» Κάντε κάτι. Ευχαριστώ, Σταυρούλα Αναγνώστου Αλήθεια, τι μπορεί κανείς να κάνει, αγαπητή Σ ταυρούλα, για την κατάντια της Εκκλησούλας μας, που είχε αρχίσει να φαίνεται από την κεφαλή και τώρα η σήψη προχωράει όλο και πιο πολύ, ακόμη και στους πλέον «ταπεινούς» ιερείς της, που στο κάτω κάτω δεν έχουν να κάνουν με εκατομμύρια και φαντασιώσεις επίγειας Δόξας και Υ περοψίας, όπως το Ιερατείο τους; Φτάσαμε δηλα δή και στην ξεφτίλα επιπέδου φραγκοδίφραγκου. Τ ι να κάνει κανείς; Να τους ευχηθεί «άντε και στο ύψος το καρβέλειον (εκ του Μπετόβεν)».


Κατακαημένη Ολυμπία τι σού ΄μελλε να πάθεις (σεμνά και ταπεινά)

Και το βραβείο για το μεγαλύτερο, και ψευδές, και ανερμάτιστο «Θα, θα, θα» πηγαίνει στο εκ-Πολιτισμού μας και τους φωστήρες του! Για τον ταλαίπωρο, κατακαημένο και καταπλημμυρισμένο χώρο της αρχαίας Ολυμπίας. Εκεί που «κάηκαν κάτι δέντρα», όπως έλεγαν οι μπλαζέ αρχόντοι μας- και αποδείχθηκε πως ήταν 110.000!

Ενενήντα τρεις ημέρες. Τόσο τους πήρε για να το σκεφτούν και να δράσουν- να υλοποιήσουν δηλαδή τα «θα» που πετούσαν από ΄δώ κι από ΄κεί προεκλογικά- στην Ολυμπία. Και αφού οι βροχές την απείλησαν με πλημμύρες.

Χρειάστηκε να δει ο αρχαιολογικός χώρος τον… Χριστό φαντάρο (που λένε) για να ενισχύσουν με ειδικό συρμάτινο πλέγμα και να υψώσουν τα αναχώματα στις όχθες του Αλφειού για να μη γίνει του Μπαγκλαντές.

Δύο μήνες θα πάρει το νέο «θα». Και… ουαί και βρέξει πολύ σ΄ αυτό το διάστημα, διότι πάλι διεθνώς ρεζίλι θα γίνουμε για το πώς προστατεύουμε την εκ-πολιτιστική μας κληρονομιά.

Άσε που τώρα ανακάλυψαν, οι φωστήρες, πως εκτάσεις γύρω από τον Αλφειό έχουν καταπατηθεί και μετατραπεί σε πορτοκαλεώνες, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η έκταση για την παροχέτευση του νερού.

Όχι πως στα καμένα έκαναν τίποτα από τα «θα, θα, θα» τους. Μπααααα… Διότι εκεί που θα έπρεπε αρχές Νοεμβρίου να έχουν ολοκληρωθεί τα αντιδιαβρωτικά έργα (το κόψιμο των καμένων δένδρων και η τοποθέτηση κορμοδεμάτων για να συγκρατήσουν το διαβρωμένο έδαφος), δεν έγινε τίποτα.

Σεμνά και ταπεινά και «θα, θα, θα» φάγαμε. Και δώκαμε, δώκαμε. Κάτι άλλο; Ουσιαστικό; Ή δεν ταιριάζει το ουσιαστικό στους ανερμάτιστους φωστήρες του εκ-Πολιτισμού μας;


Αναπληρωματικά αναθέματα

Κυρία Φοίβη, Ο κ. Βενιζέλος, αν και ομοτράπεζος της Χαριλάου Τρικούπη, δεν είχε πάρει χαμπάρι για το τι γινόταν γύρω από το βαθύ κόμμα (όπως λέμε βαθύ κράτος για την Τουρκία, που έφτασε μέχρι τη Θράκη και ψήφισαν όλοι οι μουσουλμάνοι Παπανδρέου), που σκάρωνε τριάμισι χρόνια ο φίλος και σύντροφός του. Δεν αντελήφθη ότι εκείνον δεν τον ενδιέφερε η αντιπολίτευση, αλλά η εδραίωση και επισημοποίηση στην καρέκλα του αρχηγού. Δεν είχε πάρει είδηση ποιος ήταν και τι ρόλο έπαιζαν τα ρομφαιοφόρα εξαπτέρυγα που αποτελούσαν τον περίγυρό του. Επίσης, δεν είχε ψυχολογήσει καν όλους αυτούς που ήταν μέλη της κυβέρνησης του κ. Σημίτη και όλοι τους, σύσσωμοι, έριξαν πέτρες αναθεματισμού εναντίον του για να αποτελέσουν τον νέο κομματικό πυρήνα πέριξ του δακτυλιδιοδόχου, αλλά και αυτός ο υπερευαίσθητος λαός που ψήφισε όνομα τι έκανε; Μήπως πιστεύει πως ο «άλλαξέ τα όλα» έχει τη δύναμη να ξεφορτωθεί αυτά τα βαρίδια; Ο λαός μας θυμοσοφικά λέει: «Αλλού το όνομα και αλλού το θάμα».

Όμως το ξέχασε και περιμένει από τα συντρίμμια τεσσάρων αποτυχιών σε ισάριθμες εκλογικές αναμετρήσεις να κάνει θαύματα ο ωριμάσας σαν γιαρμάς «αρχηγός».

Βόρειος Χαρισαίος Ίσως δεν έχουν αντιληφθεί, αγαπητέ Βόρειε, την ουσία των στίχων του Οδυσσέα Ελύτη, που ομιλεί περί της ποιήσεως αλλά χτυπά κατ΄ ευθείαν στη ζωή μας: «Εκείνο που πρέπει να γίνεται και να ξαναγίνεται/ αδιάκοπα, ατέρμονα, χωρίς την παραμικρή διάλειψη,/ είναι η αντιδουλικότητα, η αδιαλλαξία, η ανεξαρτησία». Τ ι να κάνουμε, λοιπόν; Τ ο πολύ πολύ να καταφύγουμε στην ποίηση γιατί, όπως γράφει και η Κική Δημουλά «Η ποίηση αναπληρώνει αυτό που δεν μπορείς να ζήσεις».