Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ο καλός ο μάνατζερ, ο φωτογενής, ξέρει…

Φοίβη Μου το διηγήθηκε, χαρτί και καλαμάρι, θεατής της παραγωγής του Εθνικού Θεάτρου «Ο έμπορος του Λας Βέγκας» (κατά Σαίξπηρ), που έφτασε καθυστερημένος στην παράσταση και δεν πίστευε στα αυτιά του με αυτά που άκουσε. Εκεί που έτρεχε ο άνθρωπος να προλάβει πέφτει, λέει, πάνω στον περιλάλητο εκ-Πολιτισμού μας με τη συνοδεία του, που πήγε να δει και ολίγον Εθνικό (και κάτι σε πιο κλασικό). Ή, έτσι νόμιζε ο κακόμοιρος ο αφηγητής μας. Γιατί μάλλον για άλλο είχε πάει ο δημόσιος άρχων.

«Περάστε, κύριε υπουργέ, στην αίθουσα» του λένε, για να αρχίσει η παράσταση. «Όχι, όχι» λέει εκείνος βιαστικά. Και κοιτώντας αόριστα προς τη συνοδεία του: «Πού είναι οι κάμερες;» (με αγωνία αυτό, μου κάρφωσε ο αυτόπτης μάρτυς). «Επάνω, κύριε υπουργέ» ηκούσθη. «Ε, τότε πάμε» ήρθε η απάντηση του εκ-πολιτισμένου μας άρχοντα.

Αν δεν ήταν οι κάμερες δηλαδή (όπως ο Χρυσοποίκιλτος, ένα πράγμα…), δεν θα έμπαινε στην αίθουσα; αναρωτήθηκε ο αυτόπτης. Αλλά πού να ξέρει από εκ-Πολιτισμούς αυτός. Αν δεν έχει φωτογένεια η επίσκεψη, γιατί να την κάνει κοτζάμ υπουργός; Επειδή αγαπάει το θέατρο; Τσ, τσ, τσ…


Μπουρμπουλήθρες παντός είδους

Αγαπητή Φοίβη, Ψάξ΄ το και θα το διαπιστώσεις και μόνη σου: Όλες οι γυναίκες ψήφισαν Γιώργο. Το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι και ωσί.

Κυρία, πλάι μου, εκστασιασμένη επαναλάμβανε: «Εγώ έχω έρωτα με τον Γιώργο!» (τρέμε, Άντα!). Όλο γυναίκες οι εφορευτικές επιτροπές. Και να τα αποτελέσματα. Ήττα «παίδες Ελλήνων». Τι να κάνει και ο Βαγγέλης; Ό,τι μπορούσε έκανε: γλύκανε, χόρεψε… Δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Του έκλεισαν και το Ζάππειο!

«Το μερτικό του απ΄ τη χαρά, του το ΄χουν πάρει άλλοι…». Και επειδή ξέρει ότι ο χρόνος και η παλίρροια ποτέ δεν περιμένουν, πήρε φόρα και το εκστόμισε:

«Πάω για νέο ρεύμα μέσα στο κόμμα»πώς λέμε shop in shop, κάτι τέτοιο.

Οσφραίνομαι μια περιρρέουσα ένταση.

Πάμε για εσωκομματικό εμφύλιο ΒορείωνΝοτίων. Αρχίζει η «μονομαχία στο Ελ Πάσο» με τον «καλό, τον κακό και τον άσχημο» (συμπαθή τρίτο, Δον Κιχώτη).

Αυτό το κίνημα, που έγινε κόμμα, κινδυνεύει να γίνει… απόκομμα!

Καλά, δεν το περίμενε ο Βαγγέλης; Αφού του απευχήθηκε ο Μητσοτάκης, τι περίμενε; Να χάσει; Η νίκη ήταν σιγουράτη!

Τι θα γίνει τώρα με τους ευεργετηθέντες που λάκισαν με ταχύτητα φωτός μετά τις βουλευτικές εκλογές, όπως τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο πλοίο;

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά ΥΓ: Το «τρο-Μάρα» το βρήκα χαριτωμένο… αστείο.

Πρώτον, μου βάζετε Επίτιμο (φτου σκόρδα…) στη στήλη για να την γκαντεμιάσετε, αγαπητή Μάρα μου (τροΜάρα μου), και δεν θα σας το συγχωρήσω. Δεύτερον, το κατάλαβα ότι στην Ελλάδα η ψήφος, των γυναικών ειδικότερα, βασίζεται μόνο στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι ή στην ουσία. Γ ιατί άλλωστε ψηφίζουν με τέτοια μανία οι Θεσσαλονικιές Παπαγεωργόπουλο και – Θου Κ ύριε φυλακή…- Ψ ωμιάδη; Γ ια την εμορφάδα και την τσαχπινιά τους (μπρρρρ)! Κι ας καούν και ο δήμος και η νομαρχία…


Ίσααα μεγάλε!

Αγαπητή Φοίβη, Ήθελα να μοιραστώ με εσένα, που έχεις τα νεύρα σου από οκτώ ετών, ένα μεγάλο παράπονό μου για μια απρέπεια που θεωρώ πως γίνεται επανειλημμένα- και εσκεμμένα, άραγε;- εις βάρος του θεατρικού κοινού. Από το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων και τον κύριο Λευτέρη Βογιατζή (την αμαρτία μου θα την πω: ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ οι κριτικοί με την ερμηνεία του στον Κρέοντα; Γιατί εγώ δεν είχα λόγια να εκφράσω πόσο άσχημα ένιωσα με τέτοια κακή, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, απόδοση). Ο αγαπημένος των Μέσων Ενημέρωσης θεατράνθρωπος, κάθε φορά μετά φανών και λαμπάδων, διά του Τύπου ανακοινώνει πως ύστερα από δεκάδες μήνες πρόβας είναι έτοιμος να κάνει πρεμιέρα το τάδε ή το δείνα έργο και κάθε φορά το ακυρώνει δίχως καν να κάνει τον κόπο να ενημερώσει, όπως φαίνεται, το κοινό (εκτός αν φταίει ο Τύπος, κάτι που δεν πιστεύω). Τις προηγούμενες χρονιές, έστω την παραμονή, κάποιοι προλάβαιναν να ενημερώσουν πως δεν θα ανοίξει τελικά.

Επίσης, στο ταμείο ενημέρωναν. Τούτη τη φορά, είδαμε σελίδες επί σελίδων για την «Ήρεμη» το Σάββατο και την Κυριακή, αλλά ούτε τη Δευτέρα που ήταν προγραμματισμένη η πρεμιέρα δεν απαντούσε το τηλέφωνο στο ταμείο του θεάτρου, για να ενημερώσει κάποιος πως δεν θα ανεβεί τελικά το έργο. Τι μεγαλόπρεπη αγένεια προς το κοινό είναι αυτή; Τι μικρότητα για τόσο «μεγάλο» όνομα. Ο μεγάλος καλλιτέχνης πρέπει να είναι μεγάλος και στο φέρεσθαι!

Με αγανάκτηση, Ευρυδίκη Καραντινού, Παγκράτι Τι να σας πω, αγαπητή Ευρυδίκη. Η πολλή- και βαριάααααα- κουλτούρα θέλει και θυσίες. Αφήστε που τις σηκώνει τις απρέπειες. Φαίνεται πως στην εποχή μας ο καλός ο καλλιτέχνης, ο σωστός, ο πρόστυχος πρέπει να το στήνει το κοινό του. Έτσι, σαδιστικά. Για να μάθει!