Το πνεύμα του τόνου

Συμφωνίες

Περάσαμε κι αυτό το ποταμάκι. Μένει να μάθουμε (και μερικοί να αποστηθίσουν) τι πάει να πει «νέα αλλαγή» και το ακόμη πιο ερμαφρόδιτο (μα γίνεται «πιο»;) «νέα μεγάλη αλλαγή»!

Ακούστηκαν κι άλλα: νέα αρχή, νέα συλλογικότητα, νέα συμφωνία, νέα ανατροπή. Άραγε, αυτό το τελευταίο για ανθρώπους μιλάει, για συνειδήσεις, για οράματα ή για ζεϊμπεκιές;

Όσο για το «συμφωνία».

Είναι σίγουρο ότι δεν αναφέρεται κανείς στην Ενάτη του Μπετόβεν ή του Μάλερ, μήτε στις Συμφωνίες του Θεοδωράκη (που επιτέλους κυκλοφόρησαν) μήτε σ΄ εκείνες της Γιάλτας, του Βουκουρεστίου ή των Σεβρών του Ελευθερίου Βενιζέλου. Συμφωνίες και Συνθήκες εδώ ταιριάζουν. Τώρα που ηρεμήσαμε, ας ασχοληθεί ο καθένας με τα έργα του. Αν εξαιρέσεις ορισμένους (κοντινά χωριά και κατοίκους που έχουν διαφορές) κανείς δεν χαίρεται για τα συμβάντα στα Ζωνιανά.

Ένα άγνωστο χωριό μάς καταδιώκει επί ημέρες.

Φταίνε οι πράξεις απελπισίας φτωχών κατοίκων. Ξεχασμένοι και τιμωρημένοι από την Πολιτεία επί χρόνια, κάποια στιγμή «ξεπορτίσανε». Όπως γίνεται επί αιώνες. Για ποιες χαμένες πατρίδες μιλάμε; Μένει τώρα να υποσχεθούν και σ΄ αυτούς μια νέα αρχή βάσει μιας νέας συμφωνίας. Να ξεπεραστούν, για λίγο, ο τραμπουκισμός και ο τρόμος.