[ ΡΙΠΕΣ ] Αποθήκες

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι για τις απάνθρωπες συνθήκες στο ψυχιατρείο της Λέρου προκειμένου να ξεκινήσει και στην Ελλάδα η μεταρρύθμιση του συστήματος ψυχικής υγείας.

ΚΙ ΟΣΟ και αν τα βήματα που έγιναν δεν έλυσαν το πρόβλημα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξε σημαντική πρόοδος κυρίως με τη δημιουργία των ξενώνων για ψυχικά πάσχοντες. Με αυτό τον τρόπο για πρώτη φορά μπόρεσαν να επανενταχθούν στην κοινωνία και να ζήσουν μια κανονική ζωή χιλιάδες ασθενείς που πριν ήταν καταδικασμένοι να ζουν σε άσυλα.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ σήμερα ακολουθείται η αντίστροφη πορεία. Ήδη πολλοί ξενώνες βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας καθώς τα κονδύλια για την υποστήριξή τους έχουν μειωθεί δραματικά μετά τη διακοπή της συγχρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η εικόνα στα νοσοκομεία εξάλλου μόνο απογοήτευση προκαλεί. Ο απάνθρωπος θεσμός της «καθήλωσης» όπου οι ασθενείς δένονται στο κρεβάτι τους συνεχίζεται. Και παντού οι γιατροί και οι νοσηλευτές στέλνουν SΟS για τις ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό που υπονομεύουν το θεραπευτικό τους έργο και μετατρέπουν τις μονάδες σε αποθήκες ανθρώπων.

ΣΤΑ πλαίσια αυτά η δημιουργία λευκών κελιών- ήσυχα δωμάτια τα ονομάζει το υπουργείο- απλώς θεσμοποιεί την εγκατάλειψη. Γιατί βέβαια όπως όλοι οι γιατροί υπογραμμίζουν ένα τέτοιο μέτρο δεν έχει καμία σχέση με θεραπεία. Το μόνο που επιτυγχάνει είναι να κρύβει τις ελλείψεις προσωπικού θάβοντας ζωντανούς τους ασθενείς!

ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι ίδιοι οι ασθενείς δεν έχουν τη δυνατότητα της διαμαρτυρίας. Πολλοί καταδικάζονται σε ισόβια ασυλοποίηση μόνο και μόνο λόγω της αδιαφορίας. Είναι όμως μέτρο του πολιτισμού μιας κοινωνίας ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα πιο ευάλωτα μέλη της. Κι εμείς δεν θα πρέπει να αισθανόμαστε καθόλου περήφανοι!