«Ο θυμός μου πέρασε, τώρα απλώς θρηνώ»

Καταπέλτης ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ με τη νέα ταινία του «Lions for Lambs» («Λιοντάρια αντί αμνών»), για το πολιτικό κατεστημένο της χώρας του αλλά και την εικόνα που έχει διαμορφώσει παγκοσμίως. Είναι η πρώτη πολιτική ταινία που σκηνοθετεί ύστερα από «σιωπή» επτά χρόνων.

«Δεν μπορώ να ξεχάσω- ούτε και να συγχωρήσωτο γεγονός ότι μας ζήτησαν να εκχωρήσουμε τις ελευθερίες μας για να πράξουν αυτά που ήθελαν ύστερα από την 11η Σεπτεμβρίου, να το βουλώσουμε να παραιτηθούμε από το δικαίωμα των εκλογών, γιατί είχαν δύσκολη δουλειά να κάνουν.

Και πάψαμε να ασκούμε κριτική στην εξουσία και τη διακυβέρνηση της χώρας, στον πρόεδρο, και βρεθήκαμε όλοι να κρατούμε παθητική στάση, με συνέπεια να μας εξαπατήσουν και να εκθέσουν τα παιδιά μας σε κίνδυνο. Ναι, αυτό με εξόργισε. Αλλά πλέον ο θυμός έχει περάσει και απλώς θρηνώ», δηλώνει ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ και εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος τον έντονο προβληματισμό του για την πορεία των ΗΠΑ.

«Ανησυχώ για τη χώρα μου και θρηνώ γι΄ αυτά που θεωρούσα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου. Ποτέ δεν είχα δει την πατρίδα σε τόσο κακή κατάσταση όσο είναι σήμερα. Η ελευθερία της γνώμης, του διαλόγου, της διαφωνίας, ό,τι σημαίνει τέλος πάντων δημοκρατία, ΄΄σφραγίστηκαν΄΄. Επιβλήθηκε η ρήση ΄΄αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εναντίον μας΄΄ και δεν προλάβαμε ούτε καν να συζητήσουμε πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτό. Με την ταινία (δεν τρέφομαι με αυταπάτες) δεν πρόκειται να αλλάξω τη γνώμη κανενός. Τουλάχιστον ως καλλιτέχνης προσπάθησα να δώσω σάρκα και οστά σε αυτά που νιώθω για την κατάσταση, ευελπιστώντας πως κάποιοι, βλέποντας την ταινία, θα σκεφτούν έστω. Διότι, αν δεν εμπλακούμε εμείς, οι πολίτες, με κάποιον τρόπο, αυτή η κατάσταση θα συνεχίζεται».

Θεωρεί πως τίποτα δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 40 χρόνια και αυτό θέλει να τονίσει με την ταινία του. Ότι, δηλαδή, οι συνθήκες που οδηγούν τις ΗΠΑ σε καταστάσεις όπως ο μακαρθισμός, το Γουότεργκεϊτ, το Ιράνγκεϊτ, το σκάνδαλο Κόντρας έχουν ρίζες σε «μια νοοτροπία που ανήκει σε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και δεν απομακρυνόμαστε από αυτήν».

Ο Ρέντφορντ- αν και στα 71 τουδεν ησυχάζει. Και, πέραν της αμερικανικής κυβέρνησης, βάλλει κατά των μέσων (έντυπων και ηλεκτρονικών) της χώρας του.

Παράλληλα εξέφρασε την απογοήτευσή του για τους δημοσιογράφους, οι οποίοι παρουσιάζουν άκριτα την κατάσταση, αλλά και για τους φοιτητές που μένουν αμέτοχοι, καλώντας τους «να αντισταθούν στον καιρό του πολέμου».