Φαινόμενα

«Ζελ» για ιστορικές τρίχες

Χρειάστηκε η λαζοπουλική σάτιρα για να πάρουν την απάντηση που έπρεπε οι πανελίστες του ΛΑΟΣ, που με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου επιχείρησαν για ακόμη μια φορά να θολώσουν τα νερά της Ιστορίας αποδίδοντας στον Ιωάννη Μεταξά την αποκλειστικότητα του «Όχι», το οποίο ουδείς αρνείται ότι απηύθυνε στον Ιταλό πρέσβη, αλλά όχι χωρίς την επίγνωση ότι ο λαός των Ελλήνων αυτό απαιτούσε.

Χρειάστηκε το «Αλ τσαντίρι νιουζ» για να προβάλει το ένα μετά το άλλο όλα τα πάνελ εκπομπών των τελευταίων ημερών, όπου δεσπόζουν οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ κάνοντας φασαρία σαν να αποτελούν την κυρίαρχη πολιτική δύναμη αυτής της χώρας, ώστε να συνειδητοποιήσουμε μια παράδοξη τηλεοπτική υπερβολή στη φιλοξενία των συγκεκριμένων πολιτικών. Χρειάστηκε να απαντήσει ο Λάκης Λαζόπουλος στον μαινόμενο Άδωνι Γεωργιάδη εναντίον όσων δεν συμφωνούν ότι «χάρη στον πατριωτισμό του Μεταξά οι Έλληνες πήραν τα όπλα». Χρειάστηκε να θυμίσει μια εκπομπή σάτιρας ότι ο Μεταξάς δεν ήταν ο θερμός, ανιδιοτελής πατριώτης που τον παρουσιάζουν οι του ΛΑΟΣ, αλλά ενεργούσε με βάση τις φιλίες εκείνες (Άγγλοι) που θα τον οδηγούσαν στην εξουσία, εξ ου και ήταν αυτός που παρέδωσε το οχυρό Ρούπελ στον εχθρό ως αξιωματικός το 1916.

Η αλήθεια είναι ότι αν παρακολουθούσε κανείς τις εκπομπές του κ. Γ εωργιάδη, ξεκαρδιστικά αποσπάσματα των οποίων πρόβαλε το «Αλ τσαντίρι νιουζ», θα θα ήταν πολύ φυσικό να θεωρήσει ότι δύο παρόμοια είδη τηλεόρασης ανοίγουν διάλογο. Τουλάχιστον το απόσπασμα που είδαμε θα μπορούσε να είναι εκπομπή σάτιρας με τον κ. Γεωργιάδη να ουρλιάζει ότι το «Όχι» το είπε ο Μεταξάς, παραθέτοντας τα ρητορικά ερωτήματα «Ποιος το είπε; Ο φούφουτος το είπε; Ο Λάκης Λαζόπουλος το είπε; Όοοοχι, ο Μεταξάς το είπε», και αίφνης να σταματά και να απευθύνεται στον αόρατο βοηθό λέγοντάς του: «Για πάρε τον ανεμιστήρα πιο πέρα», γιατί «δεν έχω βάλει ζελ και ο αέρας μου ρίχνει το μαλλί στα μάτια».

Σκηνές απείρου κάλλους που μπορεί να προκαλούν τη θυμηδία, αλλά ο κ. Γεωργιάδης δεν παύει να δίνει από τις εκπομπές του- αλλά και από όλες τις υπόλοιπες αφού μονίμως βρίσκεται σε κάποιο πάνελ- ερμηνείες της ιστορίας που συντηρούν την εθνικοπατριωτική θολούρα που κατά παράδοση προωθεί πολιτικές καριέρες αν επικρατήσει (και πάντως η δική του μια χαρά πάει).

Χρειάστηκε η σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου για να ξυστεί η γυαλιστερή επιφάνεια αυτής της αιφνίδιας γοητείας της τηλεόρασης από τον εθνικοπατριωτισμό, η οποία εκτοπίζει τον ορθό λόγο από τα πάνελ, τις δημοκρατικές αξίες, ακόμη και την κοινή λογική, για να αναδείξει έναν καταναλωτικό σκοταδισμό, που φτάνει ώς τις ακραίες θεωρίες περί Αντίχριστου, Ελοχίμ και Νεφελίμ.


Ούτε λόγος για προπαγάνδα – καταδότες

Χρειάστηκε η σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου για να πάρουν την απάντηση που τους ταίριαζε όσοι βρήκαν χώρο άπλετο για να εξάρουν τον «πατριωτισμό του Ιωάννη Μεταξά»- όπως η εγγονή του σε απευθείας σύνδεση με το Μega ανήμερα 28η Οκτωβρίου- χωρίς να υπάρχει ο αντίλογος που η ιστορική αλήθεια τροφοδοτεί με επιχειρήματα, όπως ότι ο Μεταξάς ήταν που αμφισβητούσε τον πατριωτισμό όσων δεν συμφωνούσαν μαζί του και όχι μόνο σε έναν λόγο του, που έτυχε να διαβάσει ο Μανόλης Αναγνωστάκης και να τον αναφέρει. Υπάρχουν ντοκουμέντα για τις συλλήψεις των αντιφρονούντων με την κατηγορία ότι δεν ήταν πατριώτες και ακολουθούσαν βασανιστήρια (από τον μετρ του είδους περιβόητο Μανιαδάκη) και αποκλεισμοί που οδηγούσαν στην τρέλα. Και φυσικά ούτε λόγος για τον περίφημο μηχανισμό προπαγάνδας που επιχείρησε να στήσει με την ΕΟΝ για να μετατρέψει ακόμη και παιδιά σε χαφιέδες των γονιών τους.

Πολύ περισσότερο ούτε λόγος για τον μηχανισμό καταδοτών που τελικώς πέτυχε να διαμορφώσει το καθεστώς του Μεταξά, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς κατακτητές αργότερα.