Και η δική μου Αθήνα…

Η δική μου Αθήνα είναι αυτή ενός πεζού μεταξύ Ομόνοιας, Συντάγματος και Μοναστηρακίου. Η Αθήνα ενός ταξιδιώτη του τραμ και του ηλεκτρικού που αγαπάει τον Πειραιά, τη Νέα Σμύρνη, τον Νέο Κόσμο και το Παλαιό Φάληρο. Να ταξιδεύω με τραμ στη Μεσόγειο είναι για εμένα πολυτέλεια. Δεν θεωρώ πάντως τον εαυτό μου μεγάλο γνώστη της Αθήνας. Μου αρέσουν τα καφενεία κοντά στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Οι γυναίκες από τη Γεωργία που μαζεύονται την Κυριακή για να πουν τα νέα και να κρατήσουν τις επαφές

«Η δική μου Αθήνα είναι αυτή ενός πεζού μεταξύ Ομόνοιας, Συντάγματος και Μοναστηρακίου»

μεταξύ τους. Μου αρέσει να πιάνω κουβέντα με ανθρώπους για την Ελλάδα. Να μιλάω με μετανάστες για την κατάσταση σε χώρες όπου δεν έχω πάει ποτέ. Να «προμηθευτώ» άλλες εικόνες και αντιλήψεις για τον κόσμο. Μου αρέσει να πάω σε ταβερνούλα που μοιάζει με την Αθήνα όπως πρέπει να ήταν σαράντα χρόνια πριν, αν και βρίσκεται στο κέντρο της Πλάκας. Μου αρέσουν τα πολλά βιβλιοπωλεία του κέντρου. Μου αρέσει η μουσική σκηνή «Χαμάμ». Τέτοιες λεπτομέρειες έχω στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι την Αθήνα…