Το πνεύμα του τόνου

Το ήθος της χειραψίας
Μέρες τώρα θέλω να αναφερθώ σε ένα απόκτημα της ευαισθησίας μας. Ο Θανάσης Νιάρχος, φίλος ακριβός και πολύτιμος συνεργάτης, με τις επιφυλλίδες του σ΄ αυτήν την εφημερίδα συχνά μας έχει ταράξει με τη διεισδυτικότητα της ματιάς του. Βλέπει εκεί που συχνά δεν καταδεχόμαστε να δούμε, ή δεν αντέχουμε να κοιτάξουμε, ή αγνοούμε πως κάτι εκεί σαλεύει, πονά ή χαίρεται. Ο Νιάρχος διαπερνά τα παραπετάσματα, βρίσκει χαραμάδες και κυρίως πόρους στις ψυχές και ετάζει καρδίας και νεφρούς. Τώρα συγκέντρωσε τις επιφυλλίδες του σε έναν τόμο παρηγορητικό των ανθρωπίνων, με τον εξαίσιο τίτλο «Η δυστυχία μάς κάνει ευγενείς» (Καστανιώτης). Δεν θα αναφερθώ στο ύφος, στη δοκιμιακή προπαιδεία του Νιάρχου. Θέλω να σταθμεύσω ειδικά στις επιλογές των θεμάτων του. Στην ανθρωπολογία του και στην επιθετική του αλληλεγγύη.













