«Αυτή η μικρή βαλίτσα μού ανήκει»

Στην αίθουσα 8.0 συναντώ την Τasja Dorkofikis, υπεύθυνη των αγγλικών εκδόσεων Ρortobello. Σκόπευα να της μιλήσω για το βιβλίο μου, γρήγορα βρεθήκαμε να μιλάμε για την ιστορία της. Έτσι συμβαίνει όταν συναντώνται δυο μετανάστες. Ο πατέρας της Τasja, Τάκης Δορκοφίκης, εγκατέλειψε την Ελλάδα, κυνηγημένος, στον Εμφύλιο. Βρήκε καταφύγιο στη Πολωνία, όπου δούλεψε ως δημοσιογράφος και παντρεύτηκε με Πολωνή. Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκε η Τasja. Ο Τάκης Δορκοφίκης έλεγε πράγματα που ενοχλούσαν σφόδρα το καθεστώς του «Υπαρκτού». Τον κήρυξαν ανεπιθύμητο και τον διέταξαν να εγκαταλείψει την Πολωνία την εποχή που στην Ελλάδα ήταν στην εξουσία η χούντα. Ήταν άπατρις, καμία χώρα δεν τον δεχόταν. Τον δέχθηκε, τελικά, η Ιταλία. Πήγε εκεί μαζί με την οικογένειά του. Με τη βοήθεια του ΠΑΚ, κατάφερε να πάει στη Γερμανία, στο Μόναχο, όπου πέθανε έπειτα από μερικά χρόνια. Η Τasja και η μάνα της γύρισαν τότε στην Πολωνία. Η Τasja σπούδασε Αγγλική φιλολογία. Εγκατέλειψε ξανά την Πολωνία το 1991, μετά την κατάρρευση του καθεστώτος. Πήγε στην Αγγλία, όπου συνέχισε τις σπουδές της και άρχισε τη σταδιοδρομία της στον εκδοτικό χώρο. Ενώ άκουγα την ιστορία, θυμήθηκα τους στίχους ενός Σλοβάκου ποιητή, του Νovomesky, που διάβασα στο περίπτερο της Σλοβακίας: «Κύριε Τελωνειακέ, αυτή η μικρή βαλίτσα ανήκει σε εμένα/ και σε όλες τις λαχτάρες του κόσμου σε κάθε συνοριακή γραμμή»…

ΥΓ: Ευχαριστώ θερμά τις Εκδόσεις Λιβάνη για την πρόσκληση στην Έκθεση της Φρανκφούρτης και για την υποστήριξή τους.