«Ύστερα από 33 χρόνια ηρέμησα»

«Βγάζω το πιο ήσυχο κομμάτι του εαυτού μου» λέει η Άλκηστη Πρωτοψάλτη, που επιστρέφει στη δισκογραφία «Στο ωραιότερο σημείο». Ίσως γιατί ύστερα από 33 χρόνια ηρέμησε, όπως λέει
Η νέα Άλκηστη Πρωτοψάλτη είναι ποπ. Και το δηλώνει. Με εκείνον τον μοναδικά δικό της τρόπο που εμφανίστηκε πριν από τρία χρόνια στουπερπλατινένιο, πλέον- «Να σε βλέπω να γελάς», έτσι και τώρα στο «Στο ωραιότερο σημείο» (Ηeaven), «σκηνοθετεί» τον εαυτό της σε έναν ραδιοφωνικό, πολυσυλλεκτικό δίσκο που είναι φτιαγμένος… σταυροβελονιά.

Πιο εσωτερικός από το «Να σε βλέπω να γελάς», λιγότερο ρυθμικός (περισσότερες οι μπαλάντες), έχει μέσα του το ψάξιμο και τη δουλειά μιας εξαιρετικά προσεγμένης εργασίας που γράφτηκε, ξαναγράφτηκε, σβήστηκε, άλλαξε, προσαρμόστηκε στο ύφος μιας τραγουδίστριας που είχε περισσότερο την ανάγκη να εξομολογηθεί παρά να ξεφαντώσει (αν και δεν λείπει και αυτό το στοιχείο). Χαρακτηριστικός και ο τρόπος που δούλεψε: «Άκουσα πάνω από 1.800 τραγούδια προτού καταλήξω σε κάποια» έλεγε χθες, στην πρώτη παρουσίαση του δίσκου στο «Ιωνικό Κέντρο», στην Πλάκα. Χίλια οκτακόσια τραγούδια και τρία χρόνια συνεχούς ενασχόλησης στο στούντιο μαζί με τους συνθέτες, τους στιχουργούς, τους ενορχηστρωτές, τον παραγωγό της Κώστα Καλημέρη. Η Άλκηστη Πρωτοψάλτη – διαπιστωμένο- είναι δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Και φαίνεται πως έχει ένα ένστικτο όταν θέλει να ανακαλύψει νέα πράγματα.

ΙΝFΟ

Άλκηστη Πρωτοψάλτη στον «Μύλο» της Θεσσαλονίκης (που ανακαινίστηκε) από 25/11 έως 11 Ιανουαρίου και στον «Ζυγό» της Πλάκας από 12 Ιανουαρίου έως 23 Μαρτίου

Πολλά νέα ονόματα διακρίνουμε στους συνθέτες και τους στιχουργούς… Και, από την άλλη, ονόματα που- τουλάχιστον τελευταίαδεν παίζουν στην «κεντρική σκηνή» του τραγουδιού.

Όλο αυτό το παραμύθι, ότι δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι να γράψουν αξιόλογα κομμάτια που γράφουν οι παλιότεροι- όπως ο Σταμάτης Μεσημέρης και ο Σάκης Τσιλίκης- είναι ένας μύθος. Αρκεί να θέλεις να ψάξεις. Πρέπει να δεις τα νέα παιδιά, τι πάθος έχουν, πώς σε κοιτούν στα μάτια την ώρα της δουλειάς- να γράψουν, να ξαναγράψουν, ακούραστοι, γεμάτοι λαχτάρα…

Για έναν δίσκο έχετε ένα concept που μετά κτίζεται σιγά σιγά;

Είναι ένα ταξίδι που ξεκινάει από έναν πρώτο πυρήνα, από κάποια κομμάτια που μου αρέσουν πολύ, και μετά συμπληρώνεται. Όμως αυτό είναι μια πολύ δημιουργική διεργασία, γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο μέχρι να τελειώσει ο δίσκος. Ανατροπές στην πορεία, νέα δεδομένα… Μια πολύ ωραία και επίπονη ιστορία, που δεν ξέρεις ποτέ πού ακριβώς θα σε βγάλει.

Σας άκουσα να λέτε ότι σε αυτό τον δίσκο ανακαλύπτετε ένα νέο κομμάτι του εαυτού σας…

Ναι. Ύστερα από 33 χρόνων πορεία νιώθω ότι βγάζω το πιο ήσυχο, το πιο ήρεμο και σίγουρο κομμάτι μου…

Για τις εμφανίσεις σας στην Αθήνα επιλέξατε στον «Ζυγό» και για τη Θεσσαλονίκη τον «Μύλο». Σας κούρασαν οι μεγάλοι χώροι;

Όχι. Απλά νιώθω την ανάγκη για μια πιο κοντινή επικοινωνία με τον κόσμο.
«Μπορεί να περιμένει ο Παράδεισος»

Ο πρωτοεμφανιζόμενος συνθέτης, πιανίστας και τραγουδιστής Γιάννης Χριστοδουλόπουλος- που θα δούμε και στις λάιβ εμφανίσεις της Άλκηστης Πρωτοψάλτη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη- έχει γράψει μουσικές για τέσσερα τραγούδια (σε ένα εκ των οποίων οι στίχοι είναι του Λάκη Λαζόπουλου) στο «Ωραιότερο σημείο», ενώ ονόματα όπως της Έλενας Μηλιώκα, του Γιάννη Γούνια, του Ανδρέα Λάμπρου μας συστήνονται πρώτη φορά. Τραγούδια έχουν δώσει ακόμα ο Γιώργος Παπαποστόλου (των Μπλε), οι Γιώργος Μπουσούνης, Γιώργος Γκίνης, ο Στάμος Σέμσης σε στίχους Γιώργου Παυριανού, και στίχους οι Νίκος Μωραΐτης, Ρεβέκκα Ρούση. Όσο για τα ακούσματα; Ρέγκε ρυθμοί (διασκευή του «Ιt΄ s a pity»), ντανς αίσθηση στο «Ο Παράδεισος μπορεί να περιμένει» και ένταση χορευτική στο «Σ΄ έναν κόσμο που δεν κάνει για μας» (διασκευή του «Τhey don΄t Care Αbout Us» του Μάικλ Τζάκσον). Όμως ο απόηχος που αφήνει ο δίσκος είναι πιο γλυκός, πιο εσωτερικός, πιο ήρεμος από το «Να σε βλέπω να γελάς».