Όταν καλοί και κακοί ταυτίζονται

ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΑΛΛΑ Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΟΧΙ. ΣΤΟ
ΝΕΟ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΖΟΡΤΖ ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ
ΤΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΜΙΑ- ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ- «ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ» ΟΠΟΥ ΑΝΘΕΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ
Ο Τζορτζ Πελεκάνος έχει γράψει 14 μυθιστορήματα σε 14 χρόνια. Πενήντα χρόνων σήμερα, ο ελληνικής καταγωγής αστέρας του νεώτερου αμερικανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, κατάφερε παραδόξως, με την εμμονή του στα ίδια θέματα, να διευρύνει τον ορίζοντα του είδους. Το μυθιστόρημα που γράφει με τους ίδιους πάντα κλέφτες και αστυνόμους, τους ίδιους πάντα φυλετικούς πολέμους, τις ίδιες πάντα γειτονιές μιας ίδιας πάντα πόλης- που τυγχάνει και πρωτεύουσα της αμερικανικής αυτοκρατορίας-, με το ίδιο πάντα απροκάλυπτο εμπόριο ναρκωτικών δίπλα στο Καπιτώλιο, τους ίδιους πάντα αμόρφωτους και προκλητικούς περιθωριακούς νεαρούς με τις διαλυμένες οικογένειες, το μυθιστόρημα λοιπόν αυτό παύει από ένα σημείο και μετά να είναι αστυνομικό. Μια τέτοια εμμονή δεν μπορεί παρά να φωνάζει ότι εδώ πρόκειται για καθαρόαιμο κοινωνικό μυθιστόρημα. Αστυνομικοί και κακοποιοί δεν είναι πια κομμάτια ενός αστυνομικού μυθιστορηματικού παζλ αλλά μέρος ενός κυρίαρχου δημόσιου σκηνικού.

Σε αυτό το 13ο κατά σειρά μυθιστόρημα του Πελεκάνου, φαίνεται να γίνεται, όπως λέει και ο τίτλος, ένας δραματικός απολογισμός. Το δράμα αποτυπώνεται και στην ίδια τη δομή του βιβλίου.

Ο Πελεκάνος δείχνει αρχικά να θέλει να γράψει ένα ήσυχο μυθιστόρημα από την οπτική γωνία ενός ανανήψαντος πρώην κακοποιού- μέχρι τη σελίδα 200 όλα κυλούν σχεδόν ομαλά, σχεδόν βαρετά. Επειδή όμως είναι αδύνατον να βαρεθείς σε μια τέτοια πόλη, επειδή, κυρίως, το δράμα της Ουάσινγκτον είναι ότι «δεν αλλάζει με τίποτα», το δεύτερο ήμισυ του βιβλίου περιγράφει ένα πραγματικό μακελειό.

Το εύρημα του μυθιστορήματος είναι οι βασικοί ήρωές του. Σε όλα του τα βιβλία οι ντετέκτιβ έχουν αδυναμίες, οι κακοποιοί έχουν προτερήματα. Κανένας δεν είναι μόνο καλός ή κακός. Στο βιβλίο όμως αυτό ετούτη η ιδέα φτάνει στην ακραία εκδοχή της, όπου οι ρόλοι σχεδόν ταυτίζονται. Ο Λορέντζο Μπράουν έχει κάνει οκτώ χρόνια φυλακή για ναρκωτικά και είναι υπό αστυνομική επιτήρηση, ωστόσο έχει βρει μια δουλειά ελεγκτή για λογαριασμό μεγάλου φιλοζωικού οργανισμού, φοράει στολή και ελέγχει αν οι διάφοροι ιδιοκτήτες σκύλων φέρονται καλά στα κατοικίδιά τους. Έχει δικαιοδοσία να εκδίδει εντάλματα και να επιβάλλει ποινές! Η επιτηρήτρια που τον έχει χρεωμένο, μια μοναχική αστυνομικίνα ονόματι Ρέιτσελ Λόπες, είναι αλκοολική. Οι δυο τους καταλήγουν να συναντιούνται σε ομαδικές συναντήσεις των λεγόμενων Ανώνυμων Ναρκομανών που προσπαθούν να απεξαρτηθούν.

Παράλληλα παρακολουθούμε δύο ομάδες εμπόρων ναρκωτικών που ελέγχουν μια συγκεκριμένη περιοχή. Ο Λορέντζο Μπράουν προέρχεται από τα σπλάγχνα της μίας απ΄ αυτές αλλά τώρα έχει συνειδητά απομακρυνθεί. Το τέλος είναι επεισοδιακό, με τις δύο συμμορίες, που εκ πρώτης όψεως συνυπήρχαν ομαλά, να οδηγούνται σε λουτρό αίματος.

George Ρelecanos

DRΑΜΑCITY

ΜΤΦ. ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔ. ΠΑΤΑΚΗΣ 2007 ΣΕΛ. 371