ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ Η ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

Οι συγγραφείς γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία των ιδεών και απ΄ αυτήν αντλούν, ίσως μάλιστα υπέρμετρα, υποβαθμίζοντας κάπως το πολιτικο-οικονομικό πλαίσιο εξουσίας: η αποικιοκρατία, το παγκόσμιο σύστημα που σμίλεψε τη σχέση της Δύσης με τους «Άλλους» τους τελευταίους αιώνες της νεωτερικότητας, απουσιάζουν ή πάντως υποβαθμίζονται. Εστιάζουν, θα λέγαμε, υπερβολικά στο «εποικοδόμημα» (που είναι και ο τομέας της ακαδημαϊκής τους εξειδίκευσης), παραμελώντας τη «βάση»λ.χ. παγκοσμιοποίηση, μεταναστευτικά ρεύματα, παγκόσμια ανισότητα. Η δε Δύση, την οποίαν θέλουν πάση θυσία να προασπίσουν, εμφανίζεται απλώς ως η φιλελεύθερη δημοκρατία, χωρίς μνεία στις εσωτερικές διαφοροποιήσεις και αντιφάσεις της. Παρ΄ όλα αυτά, έχουμε να κάνουμε με ένα εξόχως ενδιαφέρον σύντομο βιβλίο, αποκαλυπτικό όχι μόνο «οκσιντενταλιστικών» ρευμάτων σκέψης, νοοτροπιών και ιδεοληψιών, αλλά και της κατάστασης των πραγμάτων στην αμερικανική φιλελεύθερη-προοδευτική διανόηση. Ως προς δε το πρακτέο, δηλαδή τη γραμμή άμυνας, στέκονται μάλλον αμήχανοι. Τους κατανοώ και συμπάσχω.