Για το βιβλίο Ιστορίας

Ο κ. Γιάννης Παπαγρηγορίου, σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, απαντά στη «Γνώμη» του κ. Κώστα Αγγελάκου, επίκουρου καθηγητή στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με τίτλο «Κάτι σάπιο υπάρχει», σχετικά με το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. («ΤΑ ΝΕΑ» 27/9/2007, σελ. 12):

«Με εικασίες, λογικά άλματα και παντελή έλλειψη στοιχείων διαπιστώνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι στο εν λόγω τμήμα επικρατεί υπαλληλική νοοτροπία και συμπεραίνει αυθαίρετα ότι “κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας”, καλώντας τους εκπροσώπους “μιας τέτοιας νοσηρής νοοτροπίας (…) να αποχωρήσουν, σεβόμενοι τον θεσμό και την ιστορία του”.

Θα ήθελα, λοιπόν, και εγώ να απευθύνω με τη σειρά μου στον κ. Αγγελάκο τα παρακάτω απλά ερωτήματα:

1. Γνωρίζει ή όχι ότι το Τμήμα Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με εισήγηση του υπεύθυνου για το μάθημα της Ιστορίας στο Δημοτικό, ανέπεμψε στη συγγραφική ομάδα, κατά τη φάση της συγγραφής του βιβλίου, δύο φορές το δείγμα υλικού που είχε κατατεθεί, προβαίνοντας ταυτόχρονα σε πλήθος παρατηρήσεις (παιδαγωγικού, διδακτικού κ.λπ. περιεχομένου) και ζητώντας τις απαιτούμενες διορθώσεις;

2. Γνωρίζει ή όχι ότι μολονότι στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο συζητήθηκε σε επίσημη συνεδρίαση (Πράξη 12/23/6/2004 Τμήματος Α/θμιας Εκπ/σης) η πρόταση διακοπής της συνεργασίας με τη συγγραφική ομάδα της κ. Ρεπούση, που έδειχνε μια ανεξήγητα αντισυμβατική συμπεριφορά (παραβίαση Αναλυτικού Προγράμματος και προδιαγραφών προκήρυξης κ.λπ.), τελικά το παραπάνω συμβουλευτικό και επιτελικό όργανο του ΥΠΕΠΘ, από σεβασμό προς τον διάλογο και την αντίθετη άποψη, δεν λειτούργησε “με υπαλληλική νοοτροπία”- κάτι που θα δικαιολογούσε την καταγγελία της σύμβασης- αλλά επέλεξε την οδό της συνεργασίας και των διορθωτικών παρεμβάσεων, με την ελπίδα ότι οι διαφορές τελικά θα γεφυρωθούν μετά την πιλοτική εφαρμογή που είχε προγραμματιστεί;

3. Γνωρίζει ή όχι ότι στην τελική εισήγηση, η οποία έχει καταχωριστεί στο επίσημο Πρακτικό του Τμήματος (16/31/5/2005), ο υπεύθυνος για το μάθημα τονίζει ότι η συγγραφική ομάδα, μετά από τις υποδείξεις που της έγιναν, έκανε αρκετές διορθωτικές παρεμβάσεις και “η αποτελεσματικότητα αυτών των διορθωτικών παρεμβάσεων θα φανεί στη διδακτική πράξη”, δηλαδή στην προγραμματισθείσα πιλοτική εφαρμογή και αξιολόγηση;

4. Γνωρίζει ή όχι ότι το Τμήμα Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ουδεμία ευθύνη φέρει για τη μη υλοποίηση της πιλοτικής εφαρμογής;

5. Γνωρίζει ή όχι ότι το πόρισμα της Ακαδημίας Αθηνών έλαβε υπόψη του τις αδυναμίες του βιβλίου που είχε επισημάνει το Τμήμα Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου σε όλες τις φάσεις κρίσης- αξιολόγησης;

6. Γνωρίζει ή όχι ότι από τις εκατό και πλέον συγγραφικές ομάδες που πήραν μέρος στη διαδικασία συγγραφής των νέων βιβλίων, μόνο η ομάδα της κ. Ρεπούση αντέδρασε έντονα, ακόμη και μέσω του Τύπου, στις παρατηρήσεις και τις αναπομπές που έγιναν κατά τη φάση της συγγραφής, και μάλιστα άσκησε αφόρητες πιέσεις προκειμένου να καμφθούν οι επιφυλάξεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου; (Βλ. το δημοσίευμα της κ. Ρεπούση στα “ΝΕΑ” 14/9/04, με τίτλο “Εμποδίζουν την ανανέωση στα σχολικά εγχειρίδια”. Βλ. επίσης και το δημοσίευμα του “Μικροπολιτικού” στα “ΝΕΑ” (15/10/2004, με τίτλο “Κομμένη και η Μπουμπουλίνα”)».